40 درصد واحدهای مسکونی در شهرهای جدید خالی از سکنه است

بهروز ملکی، مشاور مالی و اقتصادی وزیر راه و شهرسازی، با اشاره به پیچیدگی‌های حوزه مسکن گفت: مسکن کالایی زمان‌بر و سرمایه‌بر است و مکان‌محور محسوب می‌شود؛ یعنی نیاز به مسکن در یک استان را نمی‌توان در استان یا حتی شهر دیگری تأمین کرد. این کالا با تقاضای ناهمگون است و به زیرساخت و خدمات وابسته است، بنابراین هر ساختمان مسکونی بلافاصله به «مسکن» تبدیل نمی‌شود. عمر طولانی مسکن باعث می‌شود تصمیم‌های اشتباه در این حوزه، آثار خود را برای سال‌های طولانی بر جای بگذارد. ملکی همچنین تصریح کرد که مسکن در خلأ سیاست‌گذاری نمی‌شود و با همه وجوه زندگی انسان‌ها مواجه است. این تصور که «زمین بدهیم، مشکل مسکن حل می‌شود» نیز نادرست است؛ چراکه زمین فراوان مساوی با مسکن فراوان نیست و زمین نیز لزوماً به معنای زمین قابل سکونت نیست. برای قابل سکونت بودن زمین، کاربری، دسترسی، زیرساخت و خدمات باید مناسب باشد و جنس خاک نیز اهمیت دارد. گاهی هزینه‌های آماده‌سازی زمین به اندازه‌ای است که با هزینه ساخت برابری می‌کند؛ بنابراین، باید درباره زمین با احتیاط صحبت کرد. تجربه شهرهای جدید نشان می‌دهد که در سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری زیادی روی این شهرها انجام شده است، اما جمعیت مستقر در آنها بیش از یک‌ونیم میلیون نفر تخمین زده می‌شود. بنابراین، 40 درصد واحدهای مسکونی در شهرهای جدید خالی از سکنه هستند.