به گزارش ایرنا، با روی کار آمدن آبلاردو د لا اسپرییا در کلمبیا و همسویی سیاسی او با دنیل نوبوآ رئیس‌جمهوری اکوادور و خاویر میلی رئیس‌جمهوری
آرژانتین، نقشه
ژئوپلیتیک آمریکای جنوبی را دگرگون کرده است. این چرخش سیاسی، بحث‌های عمیقی را درباره ناکارآمدی راهبردهای پیشین و لزوم عبور از ایدئولوژی در مبارزه با خشونت سازمانیافته دامن زده است.
وضعیت فعلی منطقه چگونه است؟
آمارهای دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم
سازمان ملل متحد (UNODC) و وزارتخانه‌های کشورها در منطقه، آمریکای لاتین و کارائیب را به ناامن‌ترین منطقه جهان تبدیل کرده است. این منطقه با وجود داشتن تنها 8 درصد از جمعیت جهان، نزدیک به 33 درصد از کل قتل‌های جهانی را در خود جای داده است.
در پایان سال 2025، اکوادور نرخ قتلی را تجربه کرد که از 50 مورد در هر 100 هزار نفر فراتر رفت و به بالاترین حد تاریخی رسید. در همان زمان، کلمبیا به طور رسمی 258,144 هکتار کشت برگ کوکا ثبت کرد که بسیار فراتر از رکورد 230 هزار هکتاری سال‌های قبل بود.
به اعتقاد برخی کارشناسان، همگرایی میان پایتخت‌های کیتو، بوگوتا و بوئنوس‌آیرس می‌تواند در کوتاه‌مدت باعث تسهیل روابط دوجانبه و چندجانبه شود. ژان پل پینتو کارشناس امنیتی اکوادوری در گفت‌وگو با اسپوتنیک تشریح کرد: «نزدیکی دنیل نوبوآ و خاویر میلی، همراه با چرخش سیاسی در کلمبیا، به همکاری بیشتر میان آرژانتین، پرو، کلمبیا و اکوادور در زمینه جنایت‌های سازمانیافته منجر خواهد شد.»
با این حال، تحلیلگران نسبت به خطر تاریخی گره زدن امنیت به سلیقه‌های زودگذر و مقطعی سیاسی هشدار می‌دهند. به باور میشل مافی کارشناس
روابط بین‌الملل و متخصص جنایت‌های سازمانیافته، تلاش‌های پیشین برای همگرایی منطقه‌ای به همین دلیل شکست خورده است.
وی می‌افزاید: «من فکر نمی‌کنم اینترپل یا هیچ نوع همکاری منطقه‌ای پایداری در آمریکای لاتین کارساز باشد. همکاری‌ها وابسته به دولت وقت و ایدولوژی آنهاست. سیاسی کردن امنیت یک گناه نابخشودنی است. جنایات سازمانیافته در منطقه به اید
