پژوهشگران می‌گویند بخش زیادی از توصیه های مربوط به شادی و رضایت از زندگی، بر این فرض استوار است که اگر می خواهیم احساس بهتری داشته باشیم، باید مثبت تر فکر کنیم. در این دیدگاه، اتفاقات ناخوشایند را باید از زوایای مختلف ببینیم یا تلاش کنیم در دل هر شکست نکته ای امیدوارکننده بیابیم.
بررسی پژوهش های مرتبط
با این حال، مجموعه قابل توجهی از پژوهش ها درباره هیجان ها نشان می دهد که واقعیت کمی متفاوت و رهایی بخش تر است. نگرشی که ارتباط پایدارتر و قابل توجه تری با سلامت روان و بهزیستی دارد، الزاماً به تولید احساسات مثبت مربوط نمی شود؛ بلکه بیشتر به نحوه برخورد ما با احساساتی ارتباط دارد که اساساً خوشایند نیستند.
پذیرش هیجانی چیست؟
روان شناسان در این زمینه به نتیجه مشابهی رسیده اند: افرادی که در مواجهه با دشواری ها عملکرد روانی بهتری دارند، لزوماً کسانی نیستند که احساسات منفی کمتری تجربه می کنند. تفاوت اصلی این است که آنها یاد گرفته‌اند وقتی احساسات ناخوشایند سراغشان می‌آید، آنها را بپذیرند و به جای جنگیدن با این احساسات، به روشی سالم به آنها پردازند.
مطالعه در مورد پذیرش هیجانی
پژوهشگرانی مانند آیریس ماوس، روان شناس، این ویژگی را «پذیرش هیجانی» نامیده‌اند. در این رویکرد، فرد با خشم، غم یا اضطراب خود با نوعی کنجکاوی و بدون قضاوت مواجه می‌شود. داشتن یک احساس ناخوشایند لزوماً به این معنا نیست که مشکلی در فرد یا زندگی او به وجود آمده است.