در گزارشهای منتشره، شاخص فلاکت در بهار 1405 برای کل کشور با ترکیبی از نرخ بیکاری 8.1 درصد و تورم نقطه به نقطه سه ماه اول سال به حدود 90 درصد رسیده است. اما این عدد تنها یک تصویر کلی است؛ تفاوتهای قابل توجهی بین استانها وجود دارد. به عنوان نمونه، شاخص فلاکت تهران در بهار 1405 برابر با 79.6 نسبت به شاخص 113.1 درصدی ایلام است که نشان میدهد فاصلهای به بیش از 33 واحد درصد بین استانها وجود دارد.
در تیرماه، با وجود عدم در دسترس بودن نرخ بیکاری ماهانه و ثابت فرض شدن نرخ بیکاری بهار 1405، شاخص فلاکت کل کشور به 96 درصد برآورد شد و ایلام با 120.6 درصد همچنان در صدر جدول ایستاد. استانهای لرستان، کردستان، کرمانشاه و هرمزگان نیز در محدوده 115 تا 119 درصد قرار گرفتند و نسبت به ماه باالای خود همچنان فشار بیشتری را نشان دادند. تهران با شاخص 83.5 درصدی پایینترین جایگاه را در میان استانها داشت.
روش محاسبه تیرماه از این منظر است که به دلیل نبود نرخ بیکاری ماهانه، نرخ بیکاری بهار 1405 ثابت فرض شده و با تورم نقطهای تیر جمع شده است. هرچند این محدودیت وجود دارد، اما روند کلی روشن است: با افزایش تورم در تیر، فشار فلاکت در اکثر استانها تشدید شده و تعداد استانهای دارای شاخص سه رقمی به طور قابل توجهی افزایش یافته است.
در بهار 1405، شاخص فلاکت در 13 استان از مرز 100 درصد عبور کرد و این روند در تیرماه به 19 استان سرایت کرد. ایلام با شاخص 113.1 درصد در صدر قرار گرفت؛ پس از آن لرستان با 111.5 درصد، کردستان با 111.1 درصد و کرمانشاه با 110.3 درصد در ردههای بعدی قرار گرفتند. تجمع این چهار استان غربی نشاندهنده شکلگیری یک کانون جغرافیایی فشار اقتصادی است. پس از آن، خراسان شمالی با 104.6 درصد، آذربایجان غربی و گلستان هر کدام با 104.1 درصد و چهارمحال و بختیاری با 103.9 درصد در رتبههای بعدی قرار گرفتند.