در طول ۲۵ سال برگزاری لیگ برتر حرفهای ایران، هیچ فصلی بدون حضور مربیان خارجی آغاز نشده است، اما لیگ بیستوششم یک استثنا محسوب میشود. پس از نیمهتمام ماندن فصل بیستپنجم به دلیل وقوع جنگ در اسفند ماه گذشته و آغاز مجدد آن در خرداد ۱۴۰۴، تلاشهایی برای حفظ سهمیه مربیان خارجی از طریق حضور اسکوچیچ و ورود ساپینتو صورت گرفت. با این حال، با وجود افزایش تعداد تیمها به ۱۸ تیم در فصل جدید، تا این لحظه هیچ مربی خارجی در لیست تیمهای لیگ برتری دیده نمیشود.
بحث شرایط جنگی و تاثیر آن بر ورود مربیان
در میان تحلیلگران، دو دیدگاه متفاوت درباره علت غیبت مربیان خارجی وجود دارد. برخی معتقدند شرایط جنگی حاکم بر کشور و ریسکهای جانی، مانعی برای پذیرش پیشنهادهای کاری توسط مربیان بینالمللی است. از این منظر، شرایط اجتماعی و امنیتی هر کشور مستقیماً بر تصمیمات ورزشی و جذب نیروهای خارجی تاثیر میگذارد.
تناقض در حضور بازیکنان خارجی و مربیان
با بررسی وضعیت تیمها، نکتهای قابل توجه به چشم میخورد: در حالی که مربیان خارجی حضور ندارند، بسیاری از بازیکنان خارجی قراردادهای خود را تمدید کرده و تمرینات را در ایران آغاز نمودهاند. در این میان، تفاوتهای زیر در پذیرش شرایط توسط خارجیها مشاهده میشود:
- بازیکنان از کشورهای همسایه: بازیکنانی مانند ازبکها به دلیل شباهتهای فرهنگی، احتمالاً با شرایط کشور احساس راحتی بیشتری دارند.
- بازیکنان آمریکای جنوبی و آفریقایی: برخلاف بازیکنان کشورهای همسایه، بازیکنان اهل آمریکای جنوبی یا آفریقا که در تیمهای مختلف حضور دارند، با چالشهای بیشتری در پذیرش شرایط فعلی روبرو هستند.
این تضاد میان حضور بازیکنان و غیبت مربیان، پرسشهایی را درباره عوامل اصلی عدم تمایل مربیان خارجی به ورود به لیگ برتر ایران ایجاد کرده است.