در شرایط پیچیده جهانی، پایداری تأمین انرژی به یکی از مؤلفههای اصلی تابآوری ملی تبدیل شده است. در حالی که توسعه ظرفیتهای تولید ضرورت دارد، تجربه جهانی نشان میدهد که مدیریت مصرف و استفاده بهینه از منابع موجود نیز راهکار کلیدی برای عبور از بحرانهای انرژی است. هر واحد انرژی که از طریق کاهش اتلاف آزاد شود، به حفظ پایداری شبکه و استمرار فعالیت صنایع کمک میکند.
اهمیت بهینهسازی در صنایع انرژیبر
صنایع زیر به دلیل سهم بالای مصرف گاز و برق، در مرکز برنامههای بهینهسازی قرار دارند:
- فولاد
- سیمان
- پتروشیمی
- پالایشگاهها
- صنایع معدنی
کاهش مصرف در این بخشها لزوماً به معنای کاهش تولید نیست، بلکه از طریق مدیریت دقیق فرایندها، ارتقای تجهیزات و بازگرداندن انرژیهای تلفشده به چرخه تولید امکانپذیر است.
راهکارهای تقویت تابآوری صنعتی
دو محور اصلی برای افزایش بهرهوری و تقویت تابآوری بخش صنعت عبارتند از:
۱. بازیافت انرژیهای اتلافی
استفاده از تکنولوژیهای بازیافت برای جلوگیری از هدررفت انرژی در مراحل مختلف تولید.
۲. هوشمندسازی مدیریت انرژی
شناخت دقیق الگوی مصرف، نخستین گام در کاهش مصرف است. بسیاری از صنایع با وجود دانستن حجم کلی مصرف، از جزئیات مصرف در بخشهای مختلف فرایند تولید و تجهیزات پرمصرف بیاطلاع هستند. هوشمندسازی با استفاده از ابزارهای زیر این شکاف اطلاعاتی را پر میکند:
- حسگرهای صنعتی
- تجهیزات اندازهگیری هوشمند
- سامانههای پایش لحظهای
- نرمافزارهای تحلیل داده