وزیر امور خارجه آمریکا اخیراً با ارائه سخنرانیای در چارچوب
دیپلماسی عمومی، ایران را به عنوان نقطه شروع و پایان روایت خود معرفی کرده است. این رویکرد نشان میدهد که روبیو قصد دارد با بازگویی تاریخچه طولانی دشمنی غرب با ایران، مشروعیت جنگهای کنونی را توجیه کند. مضامین مطرح شده در سخنرانی او، حاکی از آن است که اشاره به ایران در این نوشتار صرفاً یک جمله منفرد نیست، بلکه بخشی از روایت بزرگتری درباره هویت و قدرت غرب محسوب میشود. این رویکرد نیازمند پاسخ مناسبی از سوی
وزارت امور خارجه ایران است؛ پاسخی فراتر از اعتراضات لفظی یا بازسازی دشمنی متقابل. دیپلماسی عمومی ایران باید با تحلیل دقیق متن، تفاوتها بین ایران تاریخی، مردم ایران و بحران کنونی را برجسته کند، روایت خطی روبیو را نقد کرده و نشان دهد که چگونه گذشتهای پیچیده برای سادهسازی سیاست قدرت در زمان حال مورد استفاده قرار گرفته است. روبیو با اشاره به جنگهای یونان و روم، قصد دارد این رویدادها را به یک هویتی مشترک تبدیل کند و آنها را به عنوان بخشی از هویت غرب معرفی نماید. او معتقد است که پیروزیها و شکستهای بزرگ، در تاریخ به فراموشی سپرده میشوند و تنها به یادداشتهایی در کتابهای درسی تبدیل میشوند. این رویکرد نشاندهنده تلاش روبیو برای استفاده از تاریخ به عنوان ابزاری برای مشروعیت بخشیدن به سیاستهای کنونی است. این تحلیلگران معتقدند که روبیو با تئوریسین جنگی جدید، به دنبال بازگویی و فعالسازی تاریخچه طولانی دشمنی غرب با ایران است. او میخواهد نشان دهد که جنگ امروز ادامه دهنده جنگهای گذشته با امپراتوری ایران است و از اروپاییان دعوت میکند تا در این جنگ شرکت کنند. پس از تلاشهای ناکام ترامپ و
اسرائیل برای به میان کشیدن پای اروپا در تجاوز به ایران، روبیو اکنون در نقش تئوریسین جنگ، به تاریخ و فلسفه پناه برده است. او از پیشینه تاریخی ایران و روم در نظام آموزشی غرب فراتر رفته و آنها را به عنوان بخشی از هویت غرب معرفی میکند. این رویکرد نشاندهنده تلاش روبیو برای استفاده از تاریخ برای تقویت هویت ملی خود و مشروعیت بخشیدن به سیاستهای کنونی است.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.