کره جنوبی پس از چین و ژاپن، یکی از بزرگترین خریداران LNG در جهان است. با این حال، اختلالات ناشی از جنگ اخیر و کمبود محمولههای قطری، قیمت LNG نقدی را به شدت بالا برده و استفاده از نیروگاههای گازی را در مقایسه با زغالسنگ غیرمعقولتر کرده است. بهطور خاص، وزیر اقلیم، انرژی و
محیط زیست کرهجنوبی اعلام کرده که کشورش در زمستان مجبور خواهد شد مصرف گاز را کاهش دهد و به جای آن بیشتر از انرژی هستهای و زغالسنگ استفاده کند.
دادههای بازار رویترز نشان میدهد که عرضه برق زغالسنگی کرهجنوبی در آوریل 40 درصد افزایش یافته است. این رشد سریع نشان میدهد که شوک LNG تنها بر قیمتها تاثیر گذاشته بلکه ترکیب تولید برق را نیز تغییر داده است.
امنیت انرژی اکنون بر کاهش مصرف زغالسنگ غلبه کرده است.
دولت کرهجنوبی همزمان برنامهای تا سقف یک کوادریلیون وون (معادل 747 میلیارد دلار) برای توسعه تجدیدپذیرها، گسترش خودروهای برقی و کاهش کربن تا سال 2035 اعلام کرده است. اما بحران کنونی نشان میدهد که در دوره کمبود LNG، اولویت فوری سئول همچنان
امنیت انرژی و کنترل هزینه برق است. فشار هزینهها نیز قابل توجه است؛ Ember و Global Energy Monitor تخمین زدهاند که با قیمتهای نقدی اوایل ژوئن، هزینه سالانه واردات سوخت فسیلی کرهجنوبی در کل بخش انرژی به حدود 133 میلیارد دلار میرسد - این رقم نزدیک به شش برابر بازپرداخت سالانه بدهی، سه و نیم برابر واردات غذا و نزدیک به سه برابر هزینه دفاعی کشور است.
این چرخش نشان میدهد که حتی اقتصادهای صنعتی واردکننده نیز در شرایط بحران عرضه انرژی، ممکن است به سوختهای قدیمیتر بازگردند. برای سئول، زغالسنگ و برق هستهای اکنون نقش ضربهگیر را پیدا کردهاند؛ نه به این دلیل که برنامه گذار انرژی متوقف شده، بلکه چون LNG در کوتاهمدت دیگر سوخت مطمئن و ارزان پیشین نیست.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.