پس از عملیات «طوفانالاقصی» و آغاز تهاجم گسترده
رژیم صهیونیستی به غزه، عرصه
فرهنگ و هنر در این باریکه محاصرهشده وارد فاز نوینی از حیات خود شد؛ فازی که در آن، «هنر» از قالب یک فعالیت زیباشناختی صرف، به سلاحی استراتژیک برای روایتگری، مقاومت و مقابله با ماشین سانسور رسانهای غرب بدل شد. هنرمندان غزه در شرایطی که ابزار استاندارد چندانی در اختیار نداشتند، از خاکستر ویرانهها فرمهای نوینی از بیان هنری را خلق کردند تا وجدان افکار عمومی جهان را مخاطب قرار دهند. یکی از برجستهترین نمودهای هنر پس از طوفانالاقصی، تغییر بستر خلق اثر بود. وقتی رنگ، بوم و وسایل نقاشی در پی محاصره نایاب شد، دیوارهای نیمهویران منازل و مدارس، آسفالت خیابانها و حتی چادرهای آوارگان در رفح، خانیونس و دیرالبلح به بومهای عمومی بدل شدند. هنرمندان با گِل، خاکستر آتشسوزیها و بقایای وسایل سوخته، چهره کودکان شهید و نمادهایی چون کلید بازگشت و شاخه زیتون را بر دیوارهای فروریخته ثبت کردند. سهیل سالم، متولد سال 1974 در غزه، یکی از برجستهترین هنرمندان تجسمی و نقاشان اهل غزه است که در دانشگاه الاقصی در رشته هنرهای زیبا تحصیل کرده و مدرک کارشناسی خود را در سال 1999 دریافت کرده است. او همچنین از بنیانگذاران گروهها و جریانهای هنری پیشرو در غزه بوده است. پس از آغاز جنگ و محاصره همهجانبه غزه، هنر سهیل سالم ابعاد عمیقتر، مستندگونه و در عین حال تکاندهندهای به خود گرفت که بازتابدهنده رنج، پایداری و زیست روزمره مردم غزه در سایه جنگ و قحطی است. به مدت نزدیک به 3 سال، در حالی که بمبهای اسرائیلی بیوقفه بر سر
نوار غزه ویرانشده فرود میآمدند، سهیل سالم در سادهترین ابزارها یعنی قلمها و دفترها پناهی یافت. او از خودکارهای آبیرنگ استفاده کرد تا فجایع را در دفترهای مشقِ خطدار به تصویر بکشد.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.