
از هراس آب تا سکوی افتخارات
ورود محمودپور به دنیای روئینگ به سال ۱۳۹۳ و از طریق استعدادیابی بازمیگردد. نکته عجیب اینجاست که او با وجود شمالشهر بودن، در کودکی از آب میترسید و تمایلی به این ورزش نداشت. اما میل پدرش به این رشته، او را به مسیری کشاند که در نهایت با غلبه بر ترسهای شخصی همراه بود. او اکنون حضور پدر مرحومش را در هر پارو حس میکند.
کارنامه مدالهای بینالمللی
ملیپوش ۲۷ ساله متولد ۱۳۷۷، طی سالهای فعالیتش موفق به کسب ۲۲ مدال بینالمللی شده است. او ارزشمندترین مدالهای خود را نقره المپیک دانشجویی و نقره بازیهای آسیایی ناگویا میداند. جزئیات دیگر افتخارات او به شرح زیر است:
- ۶ مدال طلا، ۳ نقره و ۷ برنز در رقابتهای آسیایی.
- یک طلا، دو نقره و یک برنز در جایزه بزرگ روسیه.
چالشهای مسیر و رویای لسآنجلس
محمودپور سطح رقابتهای ناگویا را بسیار بالا و مشابه قهرمانی جهان ارزیابی میکند. او برای رسیدن به این جایگاه با چالشهای زیرساختی سختی دست و پنجه نرم کرده است؛ تا جایی که در برخی مراحل، مربیاش با دوچرخه تمام مسیر مسابقه را همراهی میکرد تا صدای تشویق همتیمیها از فاصله ۵۰۰ متری، او را به جلو براند. هدف نهایی این ورزشکار اکنون تثبیت جایگاهش برای حضور در المپیک لسآنجلس است.
کسب نقره روئینگ چه معنایی دارد؟
به دست آوردن مدال در رشتههای تخصصی مانند روئینگ برای ورزشکاران ایرانی دشوار است، زیرا این رشته نیازمند زیرساختهای مدرن و دسترسی به محیطهای آبی استاندارد است. موفقیت محمودپور نشان میدهد که حتی با وجود کمبودهای زیرساختی، میتوان با تکیه بر استعدادیابی درست و پشتکار شخصی، با رقبای قدرتمند آسیایی رقابت کرد.
این مدال نقره، نهتنها یک دستاورد فردی، بلکه چراغ راهی برای ورود ورزشکاران جدید به این رشته است تا رویای حضور در المپیک لسآنجلس را دنبال کنند.