
بیش از دو دهه فاصله با واقعیتهای امروز
قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران اکنون بیش از ۲۰ سال از تصویبش میگذرد. در این مدت، ساختارهای اداری و نیازهای معیشتی تغییر کرده اما بسیاری از مفاد قانونی با واقعیتهای فعلی همخوانی ندارد. فتحالله حسینی، رئیس فراکسیون شاهد و ایثارگران، تاکید میکند که دولت در مراحل پایانی تدوین لایحه اصلاحی است تا این فاصله زمانی و شکافهای اجرایی برطرف شود.
چالش تبدیل وضعیت استخدامی و امنیت شغلی
یکی از گرههای اصلی که ایثارگران و فرزندانشان با آن دستوپنجه نرم میکنند، تبدیل وضعیت استخدامی است. ناهماهنگی در اجرای مقررات میان دستگاههای مختلف دولتی باعث شده تا برخی مشمولان بهرغم داشتن شرایط قانونی، همچنان در بلاتکلیفی باشند. این مسئله تنها یک موضوع اداری نیست، بلکه مستقیماً با امنیت شغلی و آینده اقتصادی خانوادههای ایثارگران گره خورده است.
اولویتهای جاری فراکسیون شاهد و ایثارگران در این لایحه را میتوان در محورهای زیر خلاصه کرد:
- تسریع در تبدیل وضعیت استخدامی ایثارگران و فرزندان شهدا.
- بازنگری در سیستمهای حمایتی مربوط به مسکن و درمان.
- بهبود سطح معیشت خانوادههای رزمندگان برای مقابله با هزینههای جاری.
- رفع موانع اداری که مانع دسترسی ایثارگران به حقوق قانونیشان میشود.
موانع اجرایی در برابر حقوق قانونی
دسترسی به حقوق قانونی همواره با چالشهای بوروکراتیک همراه بوده است. بسیاری از جانبازان، والدین و فرزندان شهدا بهدلیل نبود نظارت دقیق بر اجرای قوانین یا تفسیرهای متفاوت در ادارات مختلف، نتوانستهاند از خدمات پیشبینی شده بهرهمند شوند. اصلاح قانون جامع، ابزاری است تا این پراکندگی در اجرا متوقف شود.
تلاش فعلی مجلس بر این است که دولت لایحهای جامع ارسال کند که نهتنها حقوق جدیدی تعریف کند، بلکه نظارت بر اجرای دقیق مفاد قانونی را در تمامی دستگاههای اجرایی تقویت نماید تا ایثارگران برای دریافت حقوق خود نیازی به پیگیریهای طولانی و فرسایشی نداشته باشند.
این لایحه برای ایثارگران چه معنایی دارد؟
قانون جامع خدماترسانی، سند اصلی تعریف حقوق ایثارگران در ایران است. وقتی قانونی بیش از دو دهه قدیمی میشود، در برابر تورم و تغییرات ساختاری دولتها کارایی خود را از دست میدهد. اصلاح این قانون به معنای بهروزرسانی تعریف «حمایت» است تا با استانداردهای فعلی زندگی همسو شود.
بهویژه موضوع تبدیل وضعیت استخدامی، برای نسل جوان فرزندان ایثارگران اهمیت حیاتی دارد؛ زیرا تبدیل قراردادهای موقت یا پیمانی به استخدامی رسمی، تنها راه دستیابی به ثبات شغلی و برخورداری از مزایای بازنشستگی در نظام اداری کشور است.