ارزش مدال برنز در رقابت‌های آسیایی
مهرداد علی قارداشی در تحلیل عملکرد ملی‌پوشان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، بر این باور است که مدال برنز کسب شده توسط نوشاد عالمیان در بخش انفرادی، یک «شاهکار» است. او معتقد است وقتی نگاهی به مسیر رسیدن به این مدال بیندازیم، متوجه می‌شویم که ورزشکاران ایرانی در هر سه بخش تیمی، دوبل و انفرادی تنها مقابل برترین‌های جهان شکست خوردند.
- شکست در بخش دوبل و انفرادی مقابل چین
- شکست در بخش تیمی مقابل چین‌تایپه
رئیس فدراسیون تنیس روی میز تأکید کرد که در ورزش‌های رقابتی، برد و باخت بخشی از بازی است، اما نحوه شکست و کیفیت بازی ورزشکار تا حد زیادی اهمیت دارد. از نظر او، تفاوت سطح رقابت‌های آسیایی با المپیک در این رشته بسیار اندک است.
آمار خیره‌کننده سلطه آسیایی‌ها بر المپیک
قارداشی برای اثبات ادعای خود مبنی بر سخت بودن مدالهای آسیایی، به آمارهای المپیک پاریس اشاره کرد. او اعلام کرد ۷۳ درصد از مدالهای تنیس روی میز در المپیک پاریس به ورزشکاران کشورهای آسیایی رسیده است. این رقم نشان می‌دهد که مرکز ثقل قدرت در این رشته در آسیاست و هر مدالی که در این منطقه به دست می‌آید، عملاً ارزشی در سطح جهانی دارد.
او ضمن ابراز رضایت از روند حرکتی این رشته در سال‌های اخیر، اشاره کرد که هرچند مسیر صحیحی طی شده، اما نباید به شرایط فعلی 만족 بود و تلاش‌ها برای پیشرفت باید ادامه یابد.
از پاریس تا داکار؛ دوران پرچمداران جوان
یکی دیگر از محورهای سخنان رئیس فدراسیون، حضور ملی‌پوشان ایران در جایگاه‌های نمادین المپیک بود. او انتخاب بنیامین فرجی به عنوان پرچمدار کاروان ایران در المپیک جوانان داکار را مایه افتخار دانست. قارداشی یادآور شد که پیش از این نیز ندا شهسواری در المپیک پاریس این افتخار را داشت تا پرچمدار ایران باشد.
به گفته وی، داشتن دو پرچمدار در المپیک‌های مختلف طی دو سال اخیر، نشان‌دهنده جایگاه ارتقایافته تنیس روی میز ایران در سطح ورزش ملی است.
این خبر برای جامعه ورزشی ایران چه معنایی دارد؟
تأکید رئیس فدراسیون بر ارزش مدالهای آسیایی و حضور جوانانی چون بنیامین فرجی و ندا شهسواری در جایگاه پرچمداری، نشان‌دهنده گذار تنیس روی میز ایران از دوران اتکای مطلق به اسطوره‌های قدیمی به سمت پرورش نسل جدید است. این تغییر نسل در حالی رخ می‌دهد که ورزشکاران ایرانی توانسته‌اند خود را در سطح رقابتی آسیا (که سخت‌ترین منطقه جهان در این رشته است) حفظ کنند.
برای مخاطب ایرانی، این موضوع به این معناست که موفقیت در آسیا برای تنیس روی میز، به اندازه موفقیت در المپیک اهمیت دارد، زیرا رقبای اصلی جهانی در همین منطقه حضور دارند.