مسیر طلای ابوالفضل رحمانی در وزن ۹۲ کیلوگرم
ابوالفضل رحمانی در وزن ۹۲ کیلوگرم با نمایشی هماهنگ و متقاعدکننده، مدال طلای این رقابت‌ها را از آن خود کرد. او که دور نخست مسابقات را استراحت کرده بود، در دور دوم با نتیجه ۱۱ بر ۱ بورل جونیور از جامائیکا را مغلوب کرد تا راه خود را به یک‌چهارم نهایی باز کند.
رحمانی در ادامه با غلبه بر کوراشویلی گرجستانی با نتیجه ۱۱ بر ۶، به نیمه‌نهایی صعود کرد. او در این مرحله با نتیجه ۶ بر ۳ آلتونباش ترکیه را کنار زد و در نهایت در دیدار حساس فینال، با پیروزی ۵ بر ۲ مقابل ارسلان باگایف روسیه، جایگاه نخست جهان را به دست آورد.
سلطه مطلق ابوالفضل محمدنژاد در وزن ۱۲۵ کیلوگرم
در وزن ۱۲۵ کیلوگرم، ابوالفضل محمدنژاد با نمایشی مقتدرانه و بدون دریافت امتیاز در بسیاری از مسابقاتش، حریفان را یکی پس از دیگری کنار زد. او پس از استراحت در دور اول، در دور دوم کوچانوف اوکراینی را با نتیجه ۱۰ بر صفر شکست داد.
محمدنژاد در مسیر رسیدن به فینال، حریفان خود را با نتایجی قاطع مغلوب کرد:
- پیروزی ۱۱ بر صفر مقابل بستایف روسیه در یک‌چهارم نهایی.
- غلبه ۵ بر صفر بر ختاگ کارسانوف آذربایجانی در نیمه‌نهایی.
- پیروزی ۱۰ بر صفر مقابل آبرامیشویلی گرجستانی در فینال.
این عملکرد بی‌نقص، دومین طلای ایران در این مسابقات را رقم زد.
کسب مدالهای برنز و اهتزاز پرچم ایران
علاوه بر دو طلای درخشان در وزنهای سنگین، سه کشتی‌گیر دیگر ایران نیز توانستند در رشته‌های خود به مدال برنز دست یابند. این نتایج باعث شد تا پرچم ایران در خاک آمریکا و در میان رقبای سرسخت جهانی به اهتزاز درآید.
این موفقیت در خاک آمریکا چه معنایی دارد؟
کسب مدال طلا در مسابقات جهانی، به‌ویژه در میزبانی آمریکا، برای ورزشکاران ایرانی حامل اهمیت نمادین و فنی است. کشتی به عنوان ورزش ملی ایران، همواره در سطح جهانی جایگاه ویژه‌ای دارد و درخشش نسل امیدها در وزنهای سنگین نشان‌دهنده تداوم قدرت ایران در این رده‌هاست.
این نتایج تأییدی بر توانایی کشتی‌گیران جوان ایرانی در مقابله با مدارس کشتی روسیه و گرجستان است و آمادگی ذهنی و فنی آن‌ها را برای رقابت‌های سطح اول جهان در سال‌های آینده نشان می‌دهد.