بورس کالا به سراغ فرش ایرانی می‌رود؛ حراج و گواهی سپرده برای پایان واسطه‌گری

عبور از واسطه‌ها با ابزارهای مالی بورس کالا

سید جواد جهرمی، مدیر بورس کالای ایران، پذیرش فرش ایرانی را در راستای رسالت این نهاد برای شفاف‌سازی بازارهای صنعتی می‌بیند. او معتقد است بورس کالا باید در احیا و توسعه هر صنعتی که ظرفیت دارد، نقش داشته باشد. جهرمی با اشاره به جایگاه جهانی فرش ایرانی می‌گوید بافندگان زحمتکش این هنر، به دلیل نبود یک ساختار نظام‌مند و شفاف در بازار، سهم متناسبی از ارزش واقعی محصولی که خلق می‌کنند دریافت نمی‌کنند.

بررسی‌های کارشناسی در بورس کالا نشان می‌دهد با وجود پیچیدگی‌های مربوط به تنوع طرح، اندازه و ویژگی‌های کیفی فرش‌های دستباف، می‌توان سازوکارهای خاصی طراحی کرد تا امکان عرضه گواهی سپرده کالایی و برگزاری حراج فرش در بازار فیزیکی بورس فراهم شود.

استانداردسازی؛ کلید ورود فرش به رینگ معاملات

ورود یک کالای هنری به بورس، نیازمند تعریف واحدی از کیفیت است. مهدی معدن‌چی‌زاج، مدیرعامل شرکت فرش ایران، از اجرای مدل استانداردسازی «گره همگن» خبر داد. این طرح بر مبنای ۱۰ شاخص اصلی در حال ارزیابی است تا فرش‌ها برای پذیرش در بورس کالا آماده شوند.

زیرساخت‌های انبارداری در ۵ شهر کلیدی

برای عملیاتی شدن این سازوکار، زنجیره تأمین و انبارداری باید آماده باشد. بر این اساس، انبارهای شرکت فرش ایران در شهرهای زیر ظرفیت پذیرش فرش در بورس کالای ایران را دارند:

• کرج
• اصفهان
• کاشان
• تبریز
• کرمان

هدف‌گذاری برای بازارهای داخلی و صادراتی

جعفر جمالی، نماینده سهام‌دار اصلی شرکت فرش ایران، بر گسترش ظرفیت‌های صادراتی تأکید دارد. او می‌گوید تلاش‌ها بر این است که با همکاری بورس کالا، اعتبار و جایگاه فرش ایرانی تقویت شود. هدف نهایی این است که علاوه بر فروش در بازار داخلی، فرش ایرانی بتواند در رینگ‌های صادراتی بورس نیز عرضه شود.

این خبر برای صنعت فرش ایران چه معنایی دارد؟

ورود فرش به بورس کالا به معنای تبدیل یک کالای سنتی و هنری به یک ابزار مالی است. در بازار سنتی، قیمت‌ها اغلب توسط واسطه‌ها تعیین می‌شود و بافنده کنترل محدودی بر قیمت نهایی دارد. بورس کالا با ایجاد قیمت‌های شفاف و امکان عرضه گواهی سپرده، نقدشوندگی این کالا را بالا می‌برد و ریسک خرید و فروش را کاهش می‌دهد.

همچنین استانداردسازی (مانند مدل گره همگن) باعث می‌شود خریداران داخلی و خارجی بدون نیاز به تخصص عمیق در بافت، بر اساس شاخص‌های تعریف شده، کیفیت محصول را بسنجند و این موضوع در نهایت منجر به افزایش اعتماد در بازارهای صادراتی می‌شود.