انتخابات۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ اسرائیل در حالی برگزار میشود کهبنیامین نتانیاهوبرای هفتمین بار به دنبال نخستوزیری است. در مقابل او، گادی آیزنکوت در رأس بلوک تغییر و با حمایت چهرههایی چون نفتالی بنت قرار دارد. این انتخابات نخستین انتخابات پس از حملات ۲۰۲۳ و جنگ غزه است که نتایج آن بر امنیتکرانه باختریو ساختار ائتلافهای کنست اثر میگذارد.
- تاریخ برگزاری: ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶
- رقبای اصلی: بنیامیننتانیاهودر برابر گادی آیزنکوت و بلوک تغییر
- محورهای کلیدی: مدیریت جنگ غزه، امنیت کرانه باختری و خدمت سربازی ارتدوکسها
- ساختار پارلمانی: نیاز به ائتلاف برای کسب اکثریت ۶۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست
- وضعیت فعلی: نظرسنجیها از احتمال بنبست انتخاباتی حکایت دارند
تقابل نتانیاهو و بلوک تغییر در آستانه انتخابات
بنیامین نتانیاهو، رکورددار حضور در پست نخستوزیری اسرائیل، با چالشهای متعددی روبهرو است. نحوه مدیریت جنگهای اخیر باعث انزوای بینالمللی اسرائیل شده و موجی از انتقادات داخلی را علیه او برانگیخته است. در نقطه مقابل، گادی آیزنکوت در نظرسنجیها پیشتاز است و رهبری «بلوک تغییر» را بر عهده دارد.
این بلوک مخالف نتانیاهو، ائتلافی از چهرههای تاثیرگذار است. نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین و رهبر حزب «باهم» (بیَخَد) و آویگدور لیبرمن، رهبر حزب «اسرائیل خانه ما»، از ارکان اصلی این جبهه برای به دست گرفتن قدرت هستند.
پروندههای باز؛ از غزه تا سربازی ارتدوکسها
رقابتهای انتخاباتی تنها به چهرهها محدود نمیشود. مسائل امنیتی واجتماعیپیچیدهای روی میز است. نخست،مدیریت بحراندر غزه و امنیت کرانه باختری اشغالی، بهویژه گسترش شهرکسازیها، از اولویتهای رایدهندگان است. دوم، بحث خدمت اجباری سربازی برای اعضای جوامع یهودی افراطیارتدوکس به یکی از نقاط تنش تبدیل شده که هر کاندیدا دیدگاه متفاوتی درباره آن دارد.
ساختار کنست و احتمال بنبست سیاسی
اسرائیل برای انتخاب ۱۲۰ عضو کنست از نظام نمایندگی تناسبی استفاده میکند. تاریخ سیاسی این کشور نشان میدهد هیچ حزبی بهتنهایی نتوانسته است اکثریت ۶۱ کرسی را به دست آورد. همین موضوع باعث میشود سیاستمداران برای رسیدن به قدرت، ناگزیر به تشکیل ائتلافهای شکننده باشند.
| مجموع کرسیهای کنست | تعداد کرسی مورد نیاز برای اکثریت |
|---|---|
| ۱۲۰ کرسی | ۶۱ کرسی |
نظرسنجیهای فعلی نشان میدهد که احتمال بنبست انتخاباتی بالاست. در چنین شرایطی، هم نتانیاهو و هم رقبای او برای تشکیل دولت، بار دیگر مجبور خواهند بود به احزاب کوچکتر، بهویژه راست افراطی یا احزاب مورد حمایت ارتدوکسها روی بیاورند تا بتوانند اکثریت را جلب کنند.