
اصفهان؛ فراتر از «نصف جهان»
حسین افشین در جریان ویژهبرنامه ۱۰۷ «به احترام مردم اصفهان» که همزمان با مراسم بهرهبرداری از گذر تاریخی دردشت برگزار شد، اصفهان را شهری با ظرفیتهای ارزشمند برای توسعه صنایع خلاق توصیف کرد. او معتقد است ریشههای عمیق هنر، اندیشه و زیبایی در این شهر، فرصتی استثنایی را فراهم آورده تا اصفهان را نه تنها «نصف جهان»، بلکه «نصف آینده و نصف زمان» بدانیم.
تعریف صنایع خلاق و زنجیره ارزش
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور در تشریح مفهوم صنایع خلاق، بر محوریت «انسان» در این حوزه تأکید کرد. از نگاه او، صنایع خلاق مجموعهای از فعالیتهای اقتصادی است که منشأ تولید آن، تواناییهای خلاقانه فرد است؛ یعنی جایی که ایدههای نو و خلاقیت انسانی مستقیماً به خلق ارزش افزوده منجر میشود.
او در این رابطه به نکات زیر اشاره کرد:
- امکان راهاندازی فعالیتهای صنایع خلاق حتی در محیط خانه.
- ضرورت استعدادیابی دقیق برای شناسایی افراد خلاق در جامعه.
- تبدیل استعدادهای خام به محصولات، خدمات و در نهایت ارزش اقتصادی.
مأموریت دولت و حذف موانع رشد
افشین رونقبخشی به این حوزه را یکی از مأموریتهای اصلی معاونت خود دانست. او صراحتاً بیان کرد که وظیفه دولت در این مسیر، ایجاد فضای باز برای بروز استعدادهاست. به باور وی، دولتها باید موانع پیش روی افراد را برطرف کنند تا خلاقیتهای انسانی فرصت تبدیل شدن به خدمات و محصولات تجاری را پیدا کنند و از این طریق، اقتصاد کشور از مسیر نوآوری تقویت شود.
کشف دوباره هویت تاریخی دردشت
این مقام مسئول در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه شخصیاش در بازدید از پهنه تاریخی دردشت پرداخت. او ضمن ابراز تأسف از آشنایی دیرهنگام با این منطقه، شناخت این بخش از هویت تاریخی اصفهان را فرصتی ارزشمند دانست که باید در مسیر توسعه شهری و فرهنگی مورد توجه قرار گیرد.
این خبر برای فعالان اقتصادی و هنرمندان چه معنایی دارد؟
تمرکز دولت بر «صنایع خلاق» به این معناست که مدل اقتصادی کشور در حال حرکت به سمتی است که در آن نه ماشینآلات و مواد اولیه، بلکه «اندیشه و خلاقیت» به عنوان سرمایه اصلی شناخته میشود. برای هنرمندان و نوآوران اصفهانی، این رویکرد میتواند به معنای باز شدن مسیرهای قانونی و حمایتی برای تبدیل آثار هنری و ایدههای ذهنی به کسبوکارهای سودآور باشد.
در واقع، تأکید بر حذف موانع دولتی، پیامی برای تغییر فضای بوروکراتیک به فضای حمایتی است تا استعدادهای انسانی بهجای مهاجرت یا رکود، بتوانند در بستر محلی خود (مانند اصفهان) به تولید ثروت متکی بر دانش و هنر روی آورند.