
تغییر موازنه قدرت در تنگه هرمز
دریادار علی عظمایی در اظهاراتی صریح، ناوگان ایالات متحده را در وضعیت آسیبپذیر توصیف کرد. او مدعی شد ارتش آمریکا به دلیل ترس از مخاطرات، جرئت نزدیک شدن به ایران را ندارد و ناوگان این کشور عملاً بی خاصیت شده است. فرمانده نیروی دریایی سپاه به فاصله ۷۰۰ کیلومتری ناو ۱۳ میلیارد دلاری آمریکا از تنگه هرمز اشاره کرد و این فاصله را نتیجهای از عدم جسارت آمریکاییها برای ورود به این منطقه دانست.
استراتژی تنبیه و سکوت رسانهای
عظمایی معتقد است آمریکا و متحدان منطقهایاش تلاش میکنند با ایجاد یک سکوت رسانهای، مانع از آگاهی جهان از تنبیه کشتیهای متخلف شوند. او در این باره توضیح داد:
- نیروی دریایی سپاه تنها نمونههای محدودی از برخورد با کشتیهای متجاوز را منتشر کرده است تا دنیا از نحوه برخورد با متخلفان مطلع شود.
- نقاط ضعف تاکتیکی در این منطقه اکنون به نقاط قوت تبدیل شده است.
- هر شناوری که قصد تردد در آبراه ایرانی را داشته باشد، باید بر اساس سلسلهمراتب مجوزهای لازم را دریافت کند.
تقسیم وظایف نظارتی در آبهای جنوب
فرمانده نیروی دریایی سپاه مرزهای نظارتی در جنوب ایران را بهطور مشخص تعریف کرد. به گفته وی، کنترل تنگه هرمز و خلیج فارس بر عهده نیروی دریایی سپاه است، در حالی که برادران نظامی در ارتش جمهوری اسلامی، مدیریت دریای عمان را بر عهده دارند. او تأکید کرد که محاصرههای احتمالی خارج از دریای عمان و در محدوده دریای عربی رخ میدهد.
امنیت منطقهای بدون حضور آمریکا
دریادار عظمایی در پایان بر لزوم برقراری امنیت سیاسی، نظامی و اقتصادی در تعامل با همسایگان تأکید کرد. او صراحتاً بیان داشت که برای دستیابی به این ثبات در منطقه، هیچ نیازی به حضور ایالات متحده نیست و رزمندگان سپاه در میدان با هرگونه تخلفی بدون تعارف برخورد خواهند کرد.
این خبر برای مخاطب ایرانی چه معنایی دارد؟
اظهارات فرمانده نیروی دریایی سپاه در واقع بازتابدهنده «جنگ روانی» در یکی از حساسترین نقاط جهان است. تنگه هرمز به دلیل اهمیت حیاتی در انتقال نفت و تجارت جهانی، همواره کانون تنش میان ایران و آمریکا بوده است. این سخنان را باید در چارچوب سیاست بازدارندگی ایران برای جلوگیری از هرگونه مداخله نظامی مستقیم در آبهای سرزمینی تفسیر کرد.
برای شهروندان ایرانی، این پیامها نشاندهنده تلاش برای نمایش تسلط عملیاتی بر آبراههای جنوب و تأکید بر این موضوع است که امنیت خلیج فارس تنها توسط قدرتهای منطقه تأمین شود، نه بازیگران خارجی.