خروج دشوار از باتلاق نظامی
تحلیل‌های اخیر رسانههای غربی نشان می‌دهد که متجاوزان نه‌تنها به اهداف خود نرسیده‌اند، بلکه در یک بنبست سیاسی و میدانی گرفتار شده‌اند. بلومبرگ در گزارشی به نشست امنیتی ورشو پرداخته و دیدگاه‌های لوید آستین، وزیر دفاع پیشین آمریکا را نقل کرده است. آستین معتقد است در شرایط فعلی «راه آسانی برای خروج» از این جنگ وجود ندارد، زیرا هر دو طرف تصور می‌کنند توان دوام آوردن بیشتری دارند.
او تأکید کرد که حل این مناقشه تنها از طریق «دیپلماسی کارشناسانه» ممکن است. از نظر آستین، اگرچه اقتصاد ایران تحت فشار شدید است، اما تهران به این نوع فشارها عادت کرده و تسلیم نمی‌شود. او همچنین اشاره کرد که تهدیدهای ترامپ برای تشدید نظامی، بیش از آنکه راهبردی باشد، با تقویم انتخابات میان‌دوره‌ای و نوسانات قیمت سوخت گره خورده است.
تغییر необازگشت در امنیت منطقه
جنگ اخیر علاوه بر تخریب زیرساخت‌های منطقه و ویرانی پایگاه‌های آمریکا، معادلات امنیتی خلیج فارس را تغییر داد. بر اساس گزارش بلومبرگ، ایران توانست نشان دهد که تهدید تنگه هرمز یک واقعیت عملی است. لوید آستین صریح اعلام کرد که منطقه خلیج فارس «هرگز» به وضعیت پیش از جنگ بازنمی‌گردد و تاریخ در نهایت درباره اینکه آیا جنگ ترامپ یک اشتباه راهبردی بوده یا خیر، قضاوت خواهد کرد.
ابهام در زمان و نحوه پایان جنگ
از سوی دیگر، سردرگمی مقامات فعلی آمریکا در پیش‌بینی آینده این درگیری مشهود است. پایگاه خبری «د هیل» در گزارشی به اظهارات اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا در برنامه «فاکس اند فرندز» اشاره کرده است. بسنت اذعان کرد که نمی‌داند این جنگ چگونه به پایان می‌رسد و پایان آن را به اندازه فروپاشی دیوار برلین، غیرقابل پیش‌بینی توصیف کرد.
- وضعیت میدانی:تخریب زیرساخت‌های منطقهای و پایگاه‌های نظامی آمریکا.
- وضعیت سیاسی:بنبست در مذاکرات و سخت‌تر شدن مواضع طرفین.
- وضعیت اقتصادی:تداوم فشار بر ایران، اما عدم تسلیم تهران به دلیل تجربه پیشین.
- چالش راهبردی:تهدید عملیاتی تنگه هرمز توسط ایران.
این بنبست راهبردی چه معنایی برای ایران دارد؟
اذعان مقامات آمریکایی به «عدم وجود راه آسان برای خروج» و «تغییر دائمی وضعیت خلیج فارس»، نشان‌دهنده شکست استراتژی فشار حداکثری نظامی است. وقتی وزیر دفاع سابق آمریکا می‌گوید منطقه هرگز به حالت قبل برنمی‌گردد، در واقع پذیرفته است که توازن قدرت در منطقه جابجا شده و آمریکا دیگر نمی‌تواند به تنهایی امنیت خلیج فارس را دیکته کند.
همچنین، مقایسه پایان جنگ با اتفاقات پیش‌بینی‌ناپذیری مثل سقوط دیوار برلین توسط وزیر خزانه‌داری آمریکا، نشان می‌دهد که واشنگتن کنترل روایت و نتیجه جنگ را از دست داده است. این وضعیت برای ایران به معنای تثبیت جایگاه به عنوان بازیگری است که با وجود فشارها، توانسته است هزینه‌های متجاوزان را به حدی برساند که آن‌ها را به فکر «دیپلماسی کارشناسانه» وادارد.