مقتدایی: آمریکا در برابر تمدن ایران شکست خورد

عباس مقتدایی، نایب‌رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در تحلیل رویه ایالات متحده آمریکا، این کشور را نمادی از تروریسم و خودخواهی‌های افسارگسیخته توصیف کرد. او معتقد است گستاخی و جاه‌طلبی آمریکا ریشه در تاریخ این کشور دارد و در هر دوره، قالبی جدید برای پیشبرد اهداف خود یافته است.

ریشه‌های خشونت و جنگ رسانه‌ای

به گفته مقتدایی، جنایات آمریکا در قرن‌های گذشته، به‌ویژه برده‌داری و اسارت آفریقایی‌ها و قتل‌عام سرخ‌پوستان، نمونه‌های بارزی از افزون‌خواهی این کشور است. او تأکید کرد که آمریکا همواره تلاش کرده تا عمق این فجایع را از افکار عمومی جهان پنهان کند.

• استفاده از غول‌های رسانه‌ای برای تغییر جایگاه ظالم و مظلوم.
• تلاش برای پنهان کردن جنایات تاریخی از دید ملت‌ها.
• تولید محتوای رسانه‌ای برای بازنمایی نادرست واقعیت‌های تاریخی.

سیاست غارت در خاورمیانه و جهان

این مقام مجلس اشاره کرد که جاه‌طلبی واشنگتن تنها به تاریخ محدود نشده و در دهه‌های اخیر نیز کشورهای متعددی را هدف قرار داده است. مقتدایی فهرست مداخلات نظامی آمریکا را در کشورهای زیر برشمرد:

• افغانستان، عراق، لیبی و سوریه.
• کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس (با هدف غارت معادن و سرمایه‌های زمینی).

تفاوت ایران با سایر نقاط جهان

مقتدایی در پاسخ به احتمال وقوع جنگ، مدعی شد که تجربه آمریکا در مواجهه با ایران، کاملاً متفاوت از تجربه این کشور در ونزوئلا، سوریه یا لیبی بوده است. او دلیل این تفاوت را پیشینه تمدنی چند هزارساله ایران دانست که در تار و پود اجتماعی و فرهنگی این سرزمین تنیده شده است.

به باور نایب‌رئیس کمیسیون امنیت ملی، آمریکایی‌ها با وجود ادعای مالکیت پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی جهان، در ایران زمین‌گیر شدند. او این وضعیت را دلیلی بر پیروزی ایرانیان در برابر فشارهای نظامی و سیاسی آمریکا دانست و تأکید کرد که این ناکامی، نتیجه برخورد با تمدنی است که با کشورهای دیگر تفاوت‌های بنیادین دارد.

این تحلیل برای مخاطب ایرانی چه معنایی دارد؟

سخنان مقتدایی بازتاب‌دهنده نگاه رسمی مجلس به تقابل با ایالات متحده است که در آن، پیروزی ایران نه تنها در ابعاد نظامی، بلکه در ریشه های فرهنگی و تمدنی تعریف می‌شود. این رویکرد نشان می‌دهد که سیاست‌مداران داخلی، هویت ملی و پیشینه تاریخی را به عنوان یکی از موانع اصلی در برابر نفوذ یا مداخلات خارجی می‌بینند.

همچنین، تأکید بر نقش رسانه‌های آمریکایی در تغییر جایگاه «قاتل و مقتول»، هشدار به مخاطب داخلی برای نگریستن به اخبار بین‌المللی با دیدی انتقادی است تا از پذیرش روایت‌های تحمیلی فاصله بگیرند.