
پاسخگویی دستگاههای اجرایی در برابر جهش قیمتها
کمیسیون صنایع و معادن مجلس در جلساتی که اخیراً برگزار کرده، وضعیت تولید و واردات خودرو را زیر ذرهبین قرار داد. نمایندگان در این جلسات صراحتاً خواستار پاسخگویی دستگاههای مسئول شدند تا دلایل اصلی این هرجومرج در بازار روشن شود. هدف اصلی این فشارها، متوقف کردن روند صعودی قیمتها و تسهیل دسترسی مردم به خودرو است تا خرید خودرو بیش از این برای اقشار مختلف دشوار نشود.
بهانه نوسان ارز؛ توجیهی برای گرانی؟
بسیاری از خودروسازان نوسانات ارزی را دلیل اصلی افزایش قیمتها میدانند، اما نمایندگان مجلس این استدلال را نمیپذیرند. آنها تأکید دارند که نرخ ارز نباید به ابزاری برای بالا بردن بیضابطه قیمتها تبدیل شود. نکته کلیدی اینجاست که بسیاری از خودروهای موجود در بازار، پیش از تغییرات ارزی اخیر تولید شدهاند و قطعات آنها از قبل تأمین شده بود؛ بنابراین، جهش قیمتی فعلی با منطق تولید همخوانی ندارد.
در این میان، محورهای اصلی انتقادات نمایندگان را میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:
- تأخیرهای طولانی در تحویل خودرو به خریداران.
- وجود موانع اداری و اجرایی در مسیر واردات خودرو.
- عدم نظارت جدی دولت بر نحوه عرضه محصولات در بازار.
- سوءاستفاده از شرایط اقتصادی و جنگی برای افزایش قیمتها.
هشدار درباره قیمتهای میلیاردی
محمد معتمدیزاده، نماینده سیرجان و عضو هیئترئیسه کمیسیون اصل نود، پس از رایزنی با وزیر صنعت، معدن و تجارت و مسئولان بانک مرکزی و گمرک، وضعیت فعلی را «افسارگسیخته» توصیف کرد. او اشاره کرد که قیمت برخی مدلهای داخلی در بازه زمانی کوتاهی به دو تا سه میلیارد تومان و حتی بیشتر رسیده است.
به گفته معتمدیزاده، این وضعیت مستقیماً قدرت خرید اقشار متوسط و ضعیف جامعه را هدف قرار داده است. او تأکید کرد که بانک مرکزی، وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت صمت نباید مسئولیتهای خود را به یکدیگر واگذار کنند و باید در برابر این وضعیت پاسخگو باشند.
این خبر برای خریداران و مالکان خودرو چه معنایی دارد؟
در ایران، خودرو تنها یک وسیله حملونقل نیست و به دلیل نوسانات قیمتی، به یکی از ابزارهای سرمایهگذاری تبدیل شده است. وقتی قیمتها بدون نظارت دولتی و با بهانه نوسان ارز بالا میرود، فاصله میان قیمت کارخانه و بازار (حاشیه سود واسطهها) بیشتر میشود و خریدار واقعی از بازار حذف میگردد.
مداخله مجلس و فشار بر وزارت صمت و بانک مرکزی نشاندهنده این است که دولت تحت فشار برای باز کردن فضای واردات یا اصلاح زنجیره عرضه است تا از طریق افزایش رقابت، قیمتها را مهار کند. برای شهروندان، نتیجه این جنجالهای سیاسی یا منجر به کاهش قیمتها میشود و یا تداوم وضعیت فعلی را تایید میکند.