پایداری در تولید نفت و گاز تنها به ظرفیت اسمی میدان‌ها برنمی‌گردد. آنچه تولید را در بلندمدت تضمین می‌کند، ترکیبی از
مدیریت هوشمند مخازن، نگهداشت دقیق چاه‌ها، آماده‌به‌کاری تجهیزات و تکمیل طرح‌های توسعه‌ای است. شرکت نفت مناطق مرکزی
ایران این استراتژی را در سه جبهه عملیاتی با ویژگی‌های زمین‌شناسی متفاوت اجرا می‌کند تا نیازهای
انرژی کشور تامین شود.
عملکرد زاگرس جنوبی؛ پیشتازی در تولید گاز
مناطق عملیاتی زاگرس جنوبی نقش کلیدی در تامین گاز کشور ایفا می‌کنند. آمارهای نیمه نخست سال ۱۴۰۵ نشان می‌دهد این
منطقه توانسته است از برنامه‌های مصوب عبور کند. تولید گاز در این بخش به ۱۰۶ درصد و تولید نفت به ۱۰۱ درصد برنامه رسیده است. جزئیات تولید در زاگرس جنوبی به شرح زیر است:
- تولید گاز: حدود ۲۴ میلیارد و ۹۴۵ میلیون مترمکعب
- تولید مایعات گازی: ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه
- تولید نفت: حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار بشکه
این ارقام نشان می‌دهد تولید گاز در این منطقه حدود ۶ درصد بیشتر از تعهد تکلیفی پیش‌بینی شده است.
رشد تولید در جبهههای شرق و غرب
در کنار زاگرس جنوبی، مناطق شرق و غرب کشور نیز شاهد رشد تولید بوده‌اند. در جبهه غرب، تولید نفت به ۱۰۳ درصد برنامه تکلیفی رسید و میدان گازی تنگ‌بیجار با تحقق ۱۰۶ درصد برنامه، سهم خود را در تامین انرژی افزایش داد. در شرق کشور نیز تمرکز بر افزایش ظرفیت‌ها بوده است. آمارهای رسمی حاکی از آن است که تولید گاز در این منطقه نسبت به مدت مشابه سال گذشته، یک میلیارد مترمکعب افزایش یافته است.
اقدامات فنی برای حفظ توان تولیدی
دستیابی به این اعداد تنها با تکیه بر ظرفیت‌های موجود ممکن نبود. شرکت نفت مناطق مرکزی برای پاسخ‌گویی به نیازهای انرژی، مجموعه‌ای از اقدامات فنی را به طور همزمان پیش برد. این اقدامات شامل موارد زیر است:
- اجرای برنامه‌های متمرکز حفاری و تعمیر چاه‌ها
- توسعه و بهینه‌سازی خطوط انتقال نفت و گاز
- افزایش ظرفیت‌های ذخیره‌سازی گاز برای مدیریت پیک مصرف
- به‌روزرسانی تجهیزات تولیدی در تاسیسات موجود
این خبر برای مصرف‌کنندگان انرژی چه معنایی دارد؟
تامین پایدار گاز در آستانه فصل سرما، دغدغه اصلی میلیون‌ها خانوار و صنایع ایرانی است. وقتی شرکت‌های عملیاتی مانند نفت مناطق مرکزی از سقف برنامه‌های تکلیفی عبور می‌کنند و ظرفیت ذخیره‌سازی را افزایش می‌دهند، فشار بر شبکه توزیع در ساعات پیک مصرف کاهش می‌یابد.
افزایش تولید در میدان‌هایی مثل تنگ‌بیجار یا مناطق زاگرس جنوبی، به معنای کاهش وابستگی به واردات یا فشار مضاعف بر میدان‌های قدیمی است و
امنیت انرژی کشور را در بلندمدت تقویت می‌کند.
