
دیپلماسی برای افشای جنایات «شجره طیبه»
محمد اسلامی، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی، در همایش بینالمللی «اکوساید؛ جنایت جنگی خاموش» در سازمان حفاظت محیط زیست، جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی را لکهای پاکنشدنی بر پیشانی این دو قدرت دانست. او بهطور ویژه به شهادت ۱۶۸ دانشآموز مدرسه شجره طیبه میناب اشاره کرد و تأکید کرد که این فاجعه نهتنها در اذهان مردم باقی میماند، بلکه عاملان آن را دچار عذاب الهی خواهد کرد.
اسلامی برای نمایش میزان اهمیت این موضوع در سطح حکومتی، به اقدامات اخیر اشاره کرد:
- ارائه تصاویر کودکان میناب و کتاب جنایات آمریکا توسط رئیسجمهور در سازمان ملل متحد به مقامات بینالمللی.
- تزئین هواپیمای اختصاصی وزیر امور خارجه به لوگوی «میناب ۱۶۸».
- تولید و انتشار محتواهای متنوع توسط وزارت امور خارجه برای رسانهسازی پیرامون این جنایت.
تفاوت در اخلاق نظامی و هدفهای جنگی
رئیس سازمان انرژی اتمی در تحلیل رویه نظامی ایران و دشمنانش، بر تفاوت بنیادین در انتخاب اهداف تأکید کرد. او استدلال کرد که نیروهای نظامی جمهوری اسلامی بر اساس آموزههای دین اسلام، صرفاً اهداف نظامی را هدف قرار میدهند و از هرگونه مقابلهبهمثل علیه غیرنظامیان پرهیز میکنند؛ رویکردی که در نقطه مقابل اقدامات دشمن است.
حمله به رسانه و روایتهای هستهای
اسلامی حمله به ساختمان شیشهای صداوسیمای جمهوری اسلامی را نمادی از ماهیت نظام سلطه دانست و پرسید که چرا رسانهای که تریبون بیان حقیقت و صدای مردم است، باید بمباران شود. وی تأکید کرد که صداوسیما منطقه جنگی نبوده و این اقدام نشاندهنده تلاش برای خفه کردن صدای حقیقت است.
او در پایان به صنعت هستهای ایران پرداخت و مدعی شد که دشمنان در این حوزه به دروغپردازی و روایتسازی ظالمانه روی آوردهاند. به گفته وی، ایالات متحده با این اقدامات، منشور ملل متحد و سازمانهای بینالمللی را به سخره گرفته و در امور داخلی ملتها دخالت کرده است.
این خبر برای مخاطب ایرانی چه معنایی دارد؟
این سخنان نشان میدهد که ایران در حال تبدیل کردن پروندههای جنایات جنگی (مانند حادثه میناب) به ابزاری در دیپلماسی بینالمللی است. استفاده از نمادهایی مثل لوگوی هواپیمای وزیر خارجه یا ارائه مستندات در سازمان ملل، تلاشی برای تبدیل یک تراژدی داخلی به یک فشار سیاسی جهانی است.
همچنین پیوند زدن موضوع «اکوساید» (جنایت علیه محیط زیست) با حملات نظامی و ادعاهای هستهای، نشاندهنده استراتژی ایران برای تعریف گستردهتر از «جنگ» است؛ جنگی که از نظر مقامات ایرانی، نهتنها در میدان نبرد، بلکه در لایههای محیطزیستی، رسانهای و روایتهای هستهای در جریان است.