تغییر استراتژی آمریکا از جنگ نظامی به محاصره دارویی
رئیس سازمان نظام پزشکی ایران تأکید کرد که دولت آمریکا پس از شکست در دستیابی به اهداف خود در مسیرهای نظامی، اکنون به نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه و کیفری روی آورده است. به گفته رئیسزاده، محاصره اقتصادی و تحریم‌های دارویی ابزارهایی غیرانسانی هستند که مستقیماً جان بیماران ایرانی را هدف قرار داده‌اند تا از این طریق فشار سیاسی بر جمهوری اسلامی افزایش یابد.
حمله به کشتی «توسکا»؛ جنایتی علیه بیماران دیالیزی
یکی از محورهای اصلی بیانیه رئیسزاده، اشاره به حادثه حمله به کشتی «توسکا» است. این کشتی حامل داروهای حیاتی و ملزومات مربوط به بیماران دیالیزی بود. او این اقدام را نمونه‌ای بارز از به خطر انداختن جان انسان‌های بی‌گناه توصیف کرد و تأکید ورزید که چنین اقداماتی فراتر از یک درگیری نظامی ساده است و در واقع حمله‌ای مستقیم به زیرساخت‌های بقای انسان محسوب می‌شود.
در این بیانیه، موارد زیر به عنوان بخشی از فشار‌های سیستماتیک علیه بهداشت ایران ذکر شده است:
- ایجاد محدودیت شدید در دسترسی به خدمات پزشکی ضروری.
- حمله مستقیم به مراکز درمانی و زیرساخت‌های بهداشتی.
- استفاده از جان بیماران به عنوان ابزاری برای فشار سیاسی و نظامی.
- هدف قرار دادن محموله‌های دارویی در مسیرهای ترانزیتی (مانند کشتی توسکا).
درخواست مداخله از نهادهای نظارتی بینالمللی
رئیس نظام پزشکی در نامهای رسمی خطاب به تدروس ادهانو (رئیس سازمان جهانی بهداشت)، میریانا اسپولیا ریک (رئیس کمیته بینالمللی صلیب سرخ) و اوتمار کلوبلر (رئیس انجمن بینالمللی پزشکی)، خواستار مداخله فوری این نهادها شد. او صراحتاً هشدار داد که نباید اجازه داد دارو و مراکز درمانی به ابزاری در میدان جنگ تبدیل شوند.
رئیسزاده در این نامه تأکید کرد که سکوت در برابر این جنایات ضدبشری، نقض مسئولیت اخلاقی و تاریخی سازمان‌های بهداشتی جهان است و این نهادها موظفند در برابر محاصره دارویی ایران موضع بگیرند.
این خبر برای بیماران مزمن ایرانی چه معنایی دارد؟
تحریم‌های دارویی برخلاف ادعاهای سیاسی، مستقیماً بر زنجیره تأمین داروهای تخصصی و تجهیزات پزشکی اثر می‌گذارد. برای بیمارانی که به دیالیز یا داروهای خاص وابسته هستند، هرگونه اختلال در ترانزیت مواد اولیه یا تجهیزات حیاتی، به معنای تهدید مستقیم زندگی آن‌هاست.
نامه‌نگاری نظام پزشکی به سازمان‌های جهانی، تلاشی است برای انتقال بحران از فضای سیاسی به فضای حقوق‌بشری و اخلاق پزشکی، تا فشار بینالمللی برای باز کردن مسیرهای دارویی افزایش یابد.