مسعود پزشکیان در اظهاراتی صریح، پیامدهای گسترده تحریمها را فراتر از مرزهای ملی دانست. او معتقد است فشارهای اقتصادی و سیاسی که علیه ایران اعمال می‌شود، در واقع زنجیره‌ای از اختلالات را در کل منطقه ایجاد کرده و مانع از شکل‌گیری یک نظم پایدار و mutually beneficial (سود mutually) برای کشورهای همسایه شده است.
تخریب نظم منطقهای تحت فشار تحریمها
به باور رئیس‌جمهور، تحریمها ابزاری هستند که نه تنها توسعه داخلی را هدف قرار می‌دهند، بلکه پیوندهای همکاری منطقهای را پاره می‌کنند. وقتی یکی از بازیگران کلیدی منطقه تحت فشار قرار می‌گیرد، تعاملات دیپلماتیک و امنیتی جای خود را به تنش‌های اقتصادی می‌دهند. این وضعیت باعث می‌شود کشورهای منطقه به جای تمرکز بر توسعه مشترک، با چالش‌های ناشی از انزوای یکی از طرفین مواجه شوند.
پیامدهای اقتصادی فرامرزی و زنجیره تأمین
اقتصادهای منطقه به دلیل پیوستگی جغرافیایی و تجاری، وابستگی متقابلی دارند. تحریمها با ایجاد موانع در مبادلات بانکی و تجاری، جریان طبیعی کالا و خدمات را مختل کرده‌اند. این انسداد در مسیر تجارت، مستقیماً بر متغیرهای زیر اثر می‌گذارد:
- افت نرخ رشد اقتصادی:کاهش حجم تبادلات تجاری با ایران، باعث کاهش صادرات و واردات کشورهای همسایه شده است.
- اختلال در زنجیره تأمین:تحریمها باعث شده تا مسیرهای ترانزیتی و لجستیکی منطقه با پیچیدگی‌های اداری و مالی مواجه شوند.
- دفع سرمایه‌گذاری:فضای ناپایدار ناشی از تحریمها، جذابیت منطقه را برای سرمایه‌گذاران خارجی کاهش داده است.
پزشکیان تأکید کرد که بازگشت نظم به منطقه در گرو تغییر رویکرد از «سیاست فشار» به «تعامل سازنده» است. او معتقد است تنها در صورتی ثبات اقتصادی منطقه تأمین می‌شود که محیطی امن و بدون ترس از تحریم‌های ثانویه برای تبادلات تجاری فراهم شود تا اقتصادهای منطقه بتوانند از پتانسیل‌های مشترک خود برای رشد بهره‌مند شوند.