نقد و بررسی فیلم «عقل و احساس»: بازآفرینی شاهکاری برای نسل جوان

گزارش فرارو از گاردین این نکته را برجسته می‌کند که هیچ دلیلی وجود ندارد که سازندگان نسخه جدید فیلم «عقل و احساس» (Sense and Sensibility) به کارگردانی آنگ لی و نویسندگی اما تامپسون، در برابر عظمت اثر اصلی احساس حقارت کنند. سنت‌ها و اسطوره‌های سینمایی نیازی ندارند تا به بت‌های دست‌نیافتنی تبدیل شوند؛ بلکه باید با زبانی نو و نگاهی معاصر بازآفرینی گردند. تصمیم هالیوود برای تولید اقتباسی نسل جدید از این رمان، با حضور بازیگران جوان و نوظهور، ممکن است در ابتدا برای مخاطبان قدیمی شاهکار تا حدی غیرمعمول به نظر برسد. اما نتیجه نهایی اثری است به‌مراتب درون‌گرایانه‌تر. این فیلم با ضرب‌آهنگی تأمل‌برانگیز در اتمسفری ابری‌تر و سردتر از نسخه سه دهه پیش جریان دارد. دیگر خبری از هیجان پایانی و شیرینی مفرط مراسم عروسی نیست؛ بلکه فضا به‌طور منضبط، خردمندانه و به‌شکلی ساده و بی‌تکلف طراحی شده است. انتخاب‌های گروه بازیگری در این اثر نیز پرسش‌هایی را برمی‌انگیزد. سیمای تازه خواهران دشوود: تغییرات در شخصیت‌ها خواهران دشوود، الینور و ماریان که در نسخه کلاسیک با هنرنمایی اما تامپسون و کیت وینسلت به یادها می‌مانند، این بار توسط دیزی ادگار-جونز و ازمی کرید-مایلز به تصویر کشیده شده‌اند. این دو شخصیت جدید شباهت اندکی به خواهرانی دارند که پیش‌تر در ذهن مخاطب نقش بسته بودند. محور اصلی داستان بر کشمکش میان بحران‌های عاشقانه و فروپاشی اقتصادی استوار است؛ پس از زندگی آسوده در املاک ساسکس، خانواده دشوود پس از مرگ پدر و تصاحب دارایی‌ها توسط پسرخوانده، با مشکلات جدی مواجه می‌شوند.