تردیدی در قلب زندگی مشترک
والد شدن یا نشدن؛ این پرسش پیچیده محور اصلی فیلم «نوزادان» است. لورن میلر روگن در این اثر به زندگی زوجی در لس‌آنجلس میپردازد که پس از هفته سال زندگی مشترک موفق و آرام، ناگهان با یک شکاف عاطفی روبه‌رو می‌شوند. آنی و آرون (با بازی آنا کندریک و ست روگن) با این سؤال مواجه‌اند که آیا نبود نوزادی در کانون خانواده، یک نقص در پیوند عاطفی آن‌هاست یا خیر.
بسیاری از این تردیدها از طعنه‌ها و توصیه‌های مکرر اطرافیان ریشه می‌گیرد. جملاتی نظیر «شما پدر و مادر فوق‌العاده‌ای خواهید شد» کم‌کم به انتخابی حیاتی تبدیل می‌شود که این زوج تا پیش از این هرگز به‌طور جدی درباره آن تصمیم نگرفته بودند.
مهمانی چهارم ژوئیه؛ نقطه چرخش داستان
تغییر دیدگاه این زوج در جریان یک مهمانی دوستانه در تعطیلات چهارم ژوئیه آغاز می‌شود. آنی و آرون در میان جمعی از زوج‌های صاحب فرزند، احساس بیگانگی می‌کنند. این موقعیت، جرقه تک‌گویی‌های درونی و گزنده‌ای را در ذهن آنی می‌زند تا نقاط قوت و ضعف سبک زندگی خانواده‌های حاضر در مهمانی را بسنجد. در مسیر بازگشت به خانه، هر دو به این نتیجه می‌رسند که شاید زندگی زناشویی آن‌ها بدون فرزند، از یک تکامل بنیادین محروم مانده باشد.
رویکرد کارگردان و الهامات شخصی
لورن میلر روگن در این اثر که دومین تجربه کارگردانی اوست، از تجارب واقعی زندگی شخصی‌اش بهره برده است. او پس از ساخت فیلم «مثل پدر» در سال 2018، این بار به سراغ مضمونی رفته که در کنار ظرفیت طنز، پرسش‌هایی اساسی درباره معنای زیستن در جامعه‌ای سرشار از عدم قطعیت را مطرح می‌کند.
فیلم «نوزادان» را می‌توان در محورهای زیر تحلیل کرد:
- تقابل میان میل به آزادی فردی و فشارهای اجتماعی برای تشکیل خانواده.
- بررسی تأثیر توصیه‌های بیرونی بر تصمیمات بنیادین زندگی مشترک.
- طنز سیاه در مواجهه با استانداردهای ایده‌آل والدگری.