ضرورت تغییر مکان و بازسازی
تراکم بالای بازدیدکنندگان در محوطه موزه مولانا، یکی از دلایل اصلی تصمیم برای جابجایی مزار شمس تبریزی بود. ساختار قدیمی مزار به گونه‌ای بود که در زمان‌های اوج بازدید، ایجاد ترافیک انسانی و محدودیت در تردد زائران اجتناب‌ناپذیر می‌شد. مدیران موزه برای حل این مشکل و جلوگیری از هرگونه ازدحام در محیط داخلی، طرح انتقال مزار به زیر گنبد جدید را اجرایی کردند.
توازن میان معماری و معنویت
این اقدام تنها به مسائل لجستیکی محدود نمی‌شود. هدف از طراحی گنبد جدید، ایجاد فضایی بود که با جایگاه معنوی شمس تبریزی به عنوان الهام‌بخش مولانا تناسب داشته باشد. معماران تلاش کردند تا با حفظ اصالت معماری اسلامی، شکوه بصری محیط را افزایش دهند تا زائران در آرامشی بیشتر بتوانند مراسم ادای احترام را برگزار کنند.
ویژگی‌های برجسته این تغییرات عبارتند از:
- بهبود مسیرهای ورود و خروج برای مدیریت بهتر جریان زائران.
- افزایش فضای پذیرش در مراسم‌های سالانه و مناسبت‌های مذهبی.
- به‌کارگیری متریال‌های مقاوم‌تر و متناسب با استانداردهای حفاظتی برای حفظ ساختار مزار.
این جابجایی در نهایت باعث میشود تعادل میان حفظ آثار تاریخی و نیازهای مدرن مدیریت گردشگری در قونیه برقرار شود و جایگاه شمس تبریزی در قلب این مجموعه معماری، برجسته‌تر شود.