ابعاد جهانی بیخانمانی؛ تفاوت سرپناه و مسکن مناسب
سازمان ملل متحد برآورد میکند حدود ۱۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان بی‌خانمان هستند. اما نگاهی عمیق‌تر به آمارهای مسکن، ابعاد تکان‌دهنده‌تری را نشان می‌دهد. برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) در گزارش سال ۲۰۲۶ خود هشدار داده است که ۳.۴ میلیارد نفر دسترسی به مسکن ایمن، مطمئن و مناسب ندارند.
باید میان «بیخانمانی مطلق» و «فقدان مسکن مناسب» تفکیک قائل شد. جمعیت ۳.۴ میلیارد نفری ذکر شده، گروه‌های مختلفی را در بر می‌گیرد:
- ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی و حاشیه‌نشینان.
- افرادی که در محیط‌هایی با ازدحام بیش از حد زندگی می‌کنند.
- کسانی که با ناامنی مالکیت یا نبود خدمات اساسی شهری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
۱۰ اکتبر؛ روزی برای بیداری دولت‌ها
هر سال در ۱۰ اکتبر، جهان «روز جهانی بیخانمانی» را گرامی می‌دارد. هدف از این مناسبت، صرفاً یادآوری یک مشکل نیست، بلکه تلاشی است برای جلب توجه دولت‌ها، نهادهای شهری و سازمان‌های حمایتی. پیام اصلی این روز، پیوند دادن اقدامات محلی با مسئولیت‌های جهانی است تا راهکارهای عملی برای بازگرداندن حق مسکن به محرومان اتخاذ شود.
لس‌آنجلس؛ نمادی از بحران مسکن در کلان‌شهرها
لس‌آنجلس در حال حاضر یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های بحران بیخانمانی در سطح جهان است. داده‌های سرشماری سال ۲۰۲۴ اداره خدمات بی‌خانمان‌های لس‌آنجلس، واقعیت‌های تلخی را به تصویر می‌کشد. شمار افراد بدون سرپناه در کل شهرستان به ۷۵ هزار و ۳۱۲ نفر رسیده است که ۴۵ هزار و ۲۵۲ نفر از آن‌ها مستقیماً در محدوده شهر لس‌آنجلس زندگی می‌کنند.
توزیع مکان‌های سکونت این افراد نشان می‌دهد که بخش بزرگی از آن‌ها حتی از امکانات حداقلی مراکز اسکان نیز محروم‌اند:
- خیابان‌ها و مکان‌های نامناسب:۵۲ هزار و ۲۹۶ نفر (حدود ۷۰ درصد از کل بی‌خانمان‌های شهر) خارج از مراکز اسکان زندگی می‌کنند.
- مراکز اسکان موقت:۲۲ هزار و ۹۱۰ نفر در مراکز اسکان موقت جای گرفته‌اند.