تجمیع ۵۰ هنرمند برای بازخوانی مفهوم نصرت
کارگاه یک‌روزه «خط نصر» با حضور ۵۰ تن از خوشنویسان کشور برگزار شد. این هنرمندان تلاش کردند پیوند میان هنر و مفاهیم متعالی پیروزی و گشایش را بازخوانی کنند. این رویداد فراتر از یک تمرین هنری ساده، پاسخی بصری به نیاز امروز جامعه برای بازخوانی مفاهیم نصرت و ایستادگی است. جلیل رسولی، هنرمند پیشکسوت خوشنویسی و نقاشی خط، نیز از این کارگاه بازدید کرد.
فراتر از بوم و نمایشگاه
هنرمندان در این کارگاه با نگاهی متفاوت به آیات سوره نصر، سعی کردند پیوندی میان گذشته، هنر و واقعیت‌های جاری برقرار کنند. هدف اصلی این مسیر، انتقال خطوط هنری از فضای بسته نمایشگاه‌ها به فضای عمومی جامعه است. این رویکرد باعث می‌شود مفاهیمی چون «مقاومت» و «پیروزی» در محیط‌های شهری و اجتماعی جاری شود تا پیام «نصر من‌الله» در شرایط سخت، زنده و پویا باقی بماند.
کندیِ هنر در برابر شتابِ خبر
خوشنویسی در فرهنگ ایرانی هرگز به معنای ساده «زیبا نوشتن» نبوده است؛ بلکه آینه‌ای است که حال جمعی یک ملت را در خود نگه می‌دارد. کلمات وقتی بر زبان جاری می‌شوند، مانند دود می‌روند، اما وقتی با مرکب بر کاغذ می‌نشینند، به حافظه‌ای ماندگار تبدیل می‌شوند. در شرایط جنگی، همین ویژگی است که خوشنویسی را به ابزاری برای ثبت و انتقال همدلی بدل می‌کند.
در روزهایی که خبرها با سرعت آتش منتشر می‌شوند و شعارها در یک لحظه به اوج می‌رسند و سپس فروکش می‌کنند، هنر خوشنویسی آگاهانه مسیری کند را برمی‌گزیند. خوشنویس باید نفس بگیرد، دوات را نگه دارد و حرف‌به‌حرف شکل‌ها را از نو بسازد. این کندی، در واقع نوعی ابراز همدلی است؛ چرا که وقت گذاشتن برای یک حرف در زمان بحران، به معنای احترام گذاشتن است. کتیبه‌ها و پرده‌نوشته‌های نصب‌شده در مساجد، حسینیه‌ها و خیابان‌ها دقیقاً همین معنا را منتقل می‌کنند.
خوشنویسی میراثی مشترک است که گستره‌ای از خراسان تا آذربایجان و از فارس تا خوزستان را در بر می‌گیرد. وقتی هنرمندان در شرایط جنگی با یک سنت واحد به سراغ موضوعی مشترک می‌روند، هنر به نقطه اتصال تبدیل می‌شود.
- تلاش برای تبدیل هنر به ابزاری برای بیان مقاومت در فضای عمومی.
- تاکید بر تفاوت میان سرعت زودگذر شعارها و ماندگاری خطوط خوشنویسی.
- استفاده از سوره نصر به عنوان محور اصلی الهامات هنری.