دیپلماسی؛ تداوم جنگ در فضای سیاسی
محمدرضا باهنر معتقد است مذاکره را نباید جدا از فضای تقابل دید، بلکه باید آن را ادامه جنگ در قالبی دیگر دانست. او با نگاهی به تاریخ نظامی جهان اشاره کرد که هیچ جنگی برای همیشه ادامه نمی‌یابد و هر درگیری مسلحانه‌ای در نهایت به نقطه‌ای می‌رسد که طرفین برای تعیین سرنوشت خود به میز مذاکره دعوت می‌شوند.
او صراحتاً اعلام کرد کسانی که در میادین نبرد ادعای عدم مذاکره دارند، سخنی بی‌مایه می‌زنند؛ چرا که واقعیت‌های تاریخی ثابت کرده است نتیجه هر جنگی، در نهایت از طریق گفتگوها و توافقات سیاسی مشخص می‌شود.
آماده‌باش نظامی و فرض حمله قریب‌الوقوع
با وجود پذیرش ضرورت مذاکره، باهنر بر لزوم هوشیاری حداکثری نیروهای دفاعی تاکید کرد. او معتقد است آمادگی نظامی نباید با تمایل به مذاکره اشتباه گرفته شود. از نظر او، استراتژی دفاعی کشور باید بر اساس بدبین‌ترین سناریوها باشد.
وی در این باره بر چند نکته کلیدی برای نیروهای مسلح تاکید کرد:
- نیروهای مسلح باید همواره «دست روی ماشه» داشته باشند.
- فرض عملیاتی باید بر این باشد که دشمن ممکن است در هر لحظه و حتی همین امشب، حمله‌ای همه‌جانبه را علیه ایران آغاز کند.
- هوشیاری در برابر تهدیدات خارجی، پیش‌شرط هرگونه مذاکره موفق است.
ضرورت فرمان واحد و مرکزیت تصمیم‌گیری
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هشدار داد که در شرایط حساس نظامی، جای هیچ‌گونه تک‌روی یا تصمیمات فردی وجود ندارد. او تاکید کرد که نیروهای مسلح نباید به صورت «آتش به اختیار» عمل کنند.
باهنر تصریح کرد تمامی اقدامات نظامی و عملیاتی باید تحت امر مرکز تصمیم‌گیری کشور باشد. این نظم سلسله‌مراتبی باعث می‌شود که قدرت نظامی کشور در راستای اهداف کلان سیاسی و استراتژیک دولت و نظام حرکت کند و از هرگونه هرج‌ومرج در تصمیمات دفاعی جلوگیری شود.