سیدعلی صالحی: حتی اگر کاغذ نباشد با انگشتان خونینم بر البرز شعر می‌نویسم

آیین درنگی بر «طربنامه کائنات» مجموعه شعر سیدعلی صالحی، سه‌شنبه ۱۴ مهر برگزار شد. شاعر، لیلی گلستان، مترجم، پوران کاوه، مترجم و محمدعلی نیازی در این مراسم حضور داشتند که به همت انتشارات بدرقه جاویدان در کتاب‌فروشی اردیبهشت نسل برگزار گردید. صالحی با اشاره به فراموشی واژگان خود، بیان کرد که از دو کهکشان شاعران، یعنی مولانا و حافظ، الهام گرفته است. حافظ واژه «طربنامه» را پیشنهاد داد و مولانا نیز واژه «کائنات» را. او افزود که این عنوان ربطی به کتاب نداشته باشد. شاعر معاصر ایران بر باز بودن دست شاعر در شعر امروز تاکید کرد و گفت: همه می‌توانیم در شعر بیان کنیم. در یک صفحه از کتاب، یک فضای خالی برای مخاطب گذاشته شده است؛ ممکن است فکر کند اشتباه چاپی است، اما شعری در آن پنهان است. صالحی خاطرنشان شد که شاعر کسی است که مخاطب را جایگزین خود کند و ارتباط ساده‌ای با او داشته باشد. اگر شعر عامه مردم و خواص بتوانند از آن لذت ببرند، شعر مطلق تلقی می‌شود؛ در غیر این صورت، باید از شعر گفتن دست کشید. او همچنین به شاعران جوان جمع هشدار داد که نباید ناامید باشند. صالحی افزود: حتی اگر کاغذ نباشد، با انگشتان خونینم بر پهنه البرز شعرم را می‌نویسم. جریان «موج ناب» در مسجد سلیمان شکل گرفت و جنگ با سانسور باعث تولید زبان پر استعاره‌ای شد. در مورد کتاب «ری‌را» نیز گفت: در یک کتاب‌فروشی در تجریش برای کودکان قصه‌گویی می‌کردم، کتاب‌های تازه را می‌خواندم، روزی خانمی وارد کتاب‌فروشی شد و من جابه‌جا شدم. این شاعر درباره شکل‌گیری جریان «موج ناب» توضیح داد که پنج شاعر بودیم که در مسجد سلیمان کلید شعر را زدیم. آنقدر به هم نزدیک شدیم که شعرهایمان شبیه هم شده بود.