کتابخانه؛ پناهگاهی در برابر آتش جنگ
جنگ با ماهیت ویرانگر خود، همواره در تضاد با آرامش کتاب‌خوانی است. در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، زمانی که حملات دشمن آمریکایی-صهیونیستی شهرها را هدف قرار داد و فشارات روانی شدیدی بر مردم وارد شد، کتابخانهها به محیطی امن برای گریز از اضطراب تبدیل شدند. بر اساس گزارش نهاد کتابخانههای عمومی کشور، تداوم فعالیت این مراکز در دوران بحران، ابزاری برای خاموش کردن آتش استرس و بازگرداندن امید به جامعه بود.
کتابداران در دو مقطع حساس «جنگ دوازده روزه» و «جنگ رمضان»، مدیریت جامعه اعضا را بر عهده گرفتند و با ترکیبی از تجربه و خلاقیت، تلاش کردند تا اثرات مخرب جنگ بر روح و روان مردم را کاهش دهند.
مشهد و نقش کتابداران در پذیرش پناهجویان
استان‌های شرقی، به‌ویژه مشهد، به دلیل فاصله از میدان‌های درگیری و وجود حرم امام رضا(ع)، به مرکز اصلی تجمع مسافران و پناهجویان تبدیل شدند. افرادی که از شهرهای جنگ‌زده به مشهد رسیده بودند، در کنار زیارت، به دنبال تسکین درد و آرامش خاطر بودند و محیط عمیق و ساکت کتابخانهها را برای این هدف برگزیدند.
حبیبه اصغری، کتابداری با ۱۳ سال سابقه که از سال ۱۴۰۲ مسئولیت کتابخانه حضرت خدیجه(س) در مشهد را بر عهده دارد، یکی از فعالان این حوزه است. او در دوران بحران با مدیریت فضای کتابخانه، تلاش کرد تا نیازهای روانی اعضا و پناهجویانی که درگیر تروماهای جنگی بودند را تامین کند.
وظیفه ملی: شناساندن اساطیر به کودکان
یکی از کلیدی‌ترین اقدامات کتابداران در بحبوحه جنگ، تمرکز بر کودکان بود. در شرایطی که کودکان با فضای ترسناک جنگ مواجه بودند، کتابداران وظیفه خود دانستند که با استفاده از متون کهن، هویت ملی آن‌ها را تقویت کنند.، اقدامات زیر در اولویت قرار گرفت: