به گزارش گروه
روانشناسی رکنا، پژوهشگران در Communications Psychology کاربران اپلیکیشن‌های دوستیابی را با افراد غیرکاربر این برنامه‌ها مقایسه کرده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که ارتباط بین استفاده از این اپ‌ها و برخی پیامدهای روانشناختی وجود دارد، اما میزان آن کوچک تا متوسط است. بیشترین تاثیر به بی‌نظمی رفتاری و پیامدهای مرتبط با بدن و ظاهر مربوط می‌شود. در مقابل، ارتباط با افزایش
بهزیستی عمومی بسیار ضعیف بوده و از نظر آماری معنادار نیست. این بدان معناست که صرفاً استفاده از اپلیکیشن‌های دوستیابی لزوماً باعث افسردگی یا اختلال روانی نمی‌شود.
یکی از چالش‌های اصلی در این برنامه‌ها، سرعت بالای انتخاب‌ها است. کاربران به سرعت بین تصاویر مختلف می‌گردند و تصمیم می‌گیرند، که می‌تواند تجربه آشنایی را به یک سری ارزیابی‌های سریع تبدیل کند. همزمان، فرد احساس می‌کند که خودش نیز مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. این وضعیت می‌تواند حساسیت نسبت به ظاهر، تایید گرفتن و مقایسه
اجتماعی را افزایش دهد.
وقتی رابطه در فضای دیجیتال به یک بازار انتخاب تبدیل می‌شود، فرد ممکن است دائماً به دنبال گزینه بهتری باشد. تعداد زیاد گزینه‌ها و سهولت جایگزینی یک فرد با دیگری، این احساس بی قراری را تقویت می‌کند. در حالی که ابهام در روابط انسانی همیشه وجود دارد - مانند دیر جواب دادن یا تغییر علاقه - در فضای دیجیتال این ابهام به دلیل حجم بالای انتخاب‌ها بیشتر می‌شود.
پژوهش جدید با احتیاط درباره احتمال ارتباط بین انتخاب‌های پرحجم و الگوهای استفاده کنترل نشده صحبت می‌کند. محققان تاکید دارند که هنوز نمی‌توان یک رابطه علت و معلولی قوی بین این دو موضوع اثبات کرد. اما این مطالعه به ما یادآوری می‌کند که نحوه استفاده از
فناوری می‌تواند بر
سلامت روان ما تاثیر بگذارد، به‌خصوص در زمینه‌هایی مانند انتخاب و مقایسه.
به طور کلی، اپلیکیشن‌های مبتنی بر تصویر، ابتدا توجه را به ظاهر فرد جلب می‌کنند. این موضوع می‌تواند باعث شود افراد بیشتر بر روی ویژگی‌های ظاهری تمرکز کنند و در نتیجه، کیفیت روابط آن‌ها تحت تاثیر قرار گیرد.
