
امنیت دیپلماتیک؛ آخرین خط قرمز واشنگتن
خروج نظامی آمریکا از عراق لزوماً به معنای غیبت کامل این کشور نیست. مقامات فعلی و سابق آمریکایی تأکید کردهاند که گروهی از تفنگداران دریایی برای حفاظت از نمایندگیهای دیپلماتیک ایالات متحده در خاک عراق باقی میمانند. ارتش آمریکا پیش از این سامانه موشکی پاتریوت مستقر در اطراف اربیل را خارج کرده است.
بر اساس برنامههای عملیاتی، سامانههای پدافند هوایی باقیمانده اکنون روی دو نقطه کلیدی متمرکز شدهاند:
- سفارت ایالات متحده در بغداد
- کنسولگری آمریکا در اربیل
تاریخچه حضور ۲۰ ساله؛ از تهاجم تا خروج
حضور نظامی واشنگتن در عراق با تهاجم مارس ۲۰۰۳ برای سرنگونی حکومت صدام حسین آغاز شد. این حضور در سالهای بعد گسترش یافت تا جایی که در اوج عملیات نظامی سال ۲۰۰۷، شمار نیروهای آمریکایی از ۱۷۰ هزار نفر فراتر رفت. روند کاهش نیروها پس از آن آغاز شد و در نهایت، ایالات متحده در اواخر سال ۲۰۱۱ تمامی نیروهای رزمی خود را از عراق خارج کرد.
اما این خروج دوام چندانی نداشت. سال ۲۰۱۴ و ظهور سریع گروه داعش، معادلات را تغییر داد. با تصرف بخشهای وسیعی از شمال و غرب عراق، دولت بغداد بار دیگر از جامعه جهانی و آمریکا خواست تا برای مقابله با این گروه کمک کنند.
بازگشت در قالب «عزم راسخ»
واشنگتن در قالب ائتلاف بینالمللی و عملیات «عزم راسخ» دوباره به عراق بازگشت. در این دوره، ماهیت حضور نظامی تغییر کرد و نیروهای آمریکایی بهجای جنگ مستقیم، بر محورهای زیر متمرکز شدند:
- آموزش و مشاوره نظامی به نیروهای عراقی
- پشتیبانی اطلاعاتی برای ردیابی عناصر تروریستی
- کمک عملیاتی برای بازپسگیری خاک عراق از داعش
اگرچه داعش تا سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ بخش اعظمی از قلمرو خود را در عراق و سوریه از دست داد، اما حضور محدود نیروهای آمریکایی تا سال ۲۰۲۶ ادامه یافت تا در نهایت طبق توافقات جدید، این فصل نظامی به پایان برسد.