
دونالد ترامپ در سالهای اخیر هرگاه با چالشهای انتخاباتی یا سیاسی مواجه شده، به سراغ یک کلمه کلیدی رفته است: «تقلب». او با تکرار مداوم این ادعا، تلاش میکند پیروزیهای رقبایش را زیر سوال ببرد و خود را در جایگاه مظلومی نشان دهد که با یک سیستم دستکاریشده روبروست.
سیر زمانی ادعاهای واهی؛ از ۲۰۱۶ تا حمله به کنگره
بررسی تاریخچه رفتاری ترامپ نشان میدهد این الگوی رفتاری اتفاقی نیست. او در سال ۲۰۱۶، پیش از آنکه رایگیری اصلی آغاز شود، ادعای تقلب را مطرح کرد تا در صورت شکست، پیروزی هیلاری کلینتون را که پیشبینی بسیاری از تحلیلگران بود، از پیش بیاعتبار کند.
دو سال بعد در ۲۰۱۸، ترامپ لحن خود را تغییر داد و با تکیه بر هراسی ساختگی، ادعاهای قبلیاش را با شدت بیشتری تکرار کرد. هدف او این بار جلوگیری از تسلط دموکراتها بر مجلس نمایندگان بود؛ تقابلی که در نهایت به دو بار استیضاح او منجر شد.
اوج این روند در سال ۲۰۲۰ رخ داد. ترامپ ادعاهای تقلب را به قدری بلند فریاد زد که این روایت تبدیل به موسیقی متن خشونتهای ۶ ژانویه ۲۰۲۱ شد و در نهایت، هواداران او کنگره آمریکا را مورد حمله قرار دادند.
جنگ علیه رایگیری پستی و دسترسی به دادهها
با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶، ترامپ بار دیگر ابزارهای خود را فعال کرده است. او علیرغم موانع قانونی دیوان عالی، تلاش میکند تا رایگیری پستی را محدود کند. از دید ترامپ، رایگیری پستی ابزاری برای افزایش مشارکت مردم نیست، بلکه ترفندی است که دموکراتها برای «سرقت» انتخابات به کار میبرند.
، دولت او اقداماتی عملیاتی را آغاز کرده است:
- ثبت شکایت علیه ایالتهای مختلف برای دسترسی به فهرست رایدهندگان.
- تلاش برای محدود کردن روشهای رایدهی غیرحضوری.
- بررسی امکان تغییر قوانین رایگیری در سطح ایالتی.
امنیت انتخابات یا حضور نظامی؟
یکی از نقاط بحثبرانگیز در استراتژی جدید ترامپ، اظهارات کش پاتل، رئیس افبیآی است. پاتل احتمال نیاز به حضور ماموران فدرال در حوزههای رایگیری را مطرح کرده و این اقدام را برای تضمین «امنیت انتخابات» ضروری میداند.
نیویورک تایمز این رویکرد را «بیمعنی» توصیف کرده و هشدار میدهد که تکرار مداوم این روایتها، باعث میشود جامعه از جنبههای افشاگرانه آن غافل شود. اصرار ترامپ بر دستکاری انتخابات، نشاندهنده پایبندی او به ساختن و ترویج خیالبافیهایی است که تنها در خدمت منافع سیاسی اوست.