به گزارش خبرنگار ایلنا،
عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی و وزیر پیشین اقتصاد، هفته گذشته درباره کاهش نرخ تورم اظهارنظر کرد. در روزهای ابتدایی پاییز، همتی با ادعای کاهش نرخ تورم نقطه به نقطه، نسبت به مهار شتاب افزایش روند تورم اطلاع‌رسانی کرد.
او با بیان اینکه «تورم نقطه به نقطه بعد از 15 ماه روند افزایشی در شهریورماه کاهشی شده است»، اعلام کرد: باوجود تورم ماهانه حدود 4 درصد، اقدامات بانک مرکزی برای کنترل رشد نقدینگی باعث کاهش شتاب تورم شده است. تورم نقطه‌به‌نقطه نیز پس از 15 ماه روند افزایشی، از 84.4 درصد در مرداد به 83.8 درصد در شهریور کاهش یافت.
این ادعا درحالی مطرح می‌شود که طی زمستان سال گذشته نیز بانک مرکزی و
مرکز آمار ایران ادعاهایی درمورد نرخ بیکاری، نرخ تورم و نرخ رشد اقتصادی مطرح کرده بودند که بسیاری از کارشناسان یافته‌های آن‌ها را زیر سوال بردند. با این حال، نرخ تورم نقطه‌ای درحال نزدیک شدن به مرز سه رقمی است و ادعاها درباره برنامه‌های مهار آن، بعید است بتواند خاطری آسوده برای مصرف‌کنندگان (به ویژه کارگران و حقوق بگیران ثابت) فراهم کند.
نشانه تحقق ادعای بانک مرکزی درباره تورم چیست؟
سوال اصلی این است که با وجود این ادعاها -که حاکی از یک کاهش زیر یک درصدی نرخ تورم نقطه به نقطه است- چرا هنوز اثرات کاهش شتاب افزایش قیمت‌ها در سفره مردم دیده نمی‌شود؟ این پرسشی است که آلبرت بغزیان (استاد اقتصاد
دانشگاه تهران و کارشناس
اقتصاد کلان) به آن پاسخ می‌دهد: محاسبه تورم مثل محاسبه میزان افزایش دما نیست که شکل محاسبه آسانی داشته باشد. شیوه بانک مرکزی در محاسبه تورم این است که 330 قلم را به کمترین قیمت‌های بازار مورد محاسبه قرار گرفته می‌شود و یک نرخ کلی براساس حداقلی‌ترین قیمت‌ها به‌دست می‌آید.
وی افزود: ممکن است در جریان محاسبه نرخ تورم نقطه به نقطه، از هر کالا فقط یک مدل که کمترین تغییر قیمت را داشته، مورد حساب قرار گیرد. برای مثال اگر تلفن همراه شیائومی از یک مدل مورد محاسبه قرار گیرد، تغییرات قیمت
