آتشسوزی در یکی از ساختمانهای تهران باعث ایجاد وضعیت هشدارناکی شد. شدت حریق به دلیل رسیدن شعلهها به انباری حاوی یونولیت افزایش یافت و حجم عظیمی از دود سیاه و غلیظ در آسمان پایتخت پیچید. این حادثه به دلیل ماهیت مواد موجود در انبار، عملیات اطفای حریق را با پیچیدگیهای بیشتری روبهرو کرد.
سرایت حریق به انبار یونولیت و شدت گرفتن شعلهها
نقطه بحرانی این آتشسوزی زمانی رخ داد که آتش از بدنه ساختمان به انبار یونولیت سرایت کرد. یونولیت به دلیل ساختار پلیمری، بهسرعت مشتعل میشود و گرمای بسیار زیادی تولید میکند. این موضوع باعث شد تا شعلهها در مدت زمان کوتاهی گسترش یابند و کنترل آتش دشوارتر شود.
تراکم دود در این حادثه، نتیجه مستقیم سوختن مواد پلاستیکی و یونولیت است. این نوع مواد هنگام سوختن، ذوب شده و لایهای از دود غلیظ و سمی ایجاد میکنند که نه تنها دید رانندگان و ساکنان اطراف را مختل میکند، بلکه برای سیستم تنفسی نیز خطرات جدی به همراه دارد.
چالشهای اطفای حریق در انبارهای پلیمری
نیروهای عملیاتی در مواجهه با آتشسوزیهای یونولیت با چالشهای فنی متفاوتی روبرو هستند. یونولیت به دلیل خاصیت عایق بودن، گاهی باعث میشود آتش در لایههای زیرین پنهان شده و پس از خاموشی ظاهری، دوباره شعلهور شود. به همین دلیل، عملیات خنکسازی در چنین حوادثی زمانبر است.
مهمترین خطرات مربوط به این نوع آتشسوزیها عبارتند از:
- تولید گازهای سمی و غلیظ که باعث کاهش شدید دید در محیط میشود.
- سرعت بالای انتشار آتش به دلیل قابلیت اشتعال بالای پلیاستایرن (یونولیت).
- ایجاد گرمای شدید که احتمال تخریب سازههای مجاور را افزایش میدهد.
- دشواری در نفوذ آب به لایههای متراکم یونولیت برای خاموشی کامل.
این حادثه بار دیگر اهمیت رعایت استانداردهای ایمنی در انبارداری مواد قابل اشتعال را برجسته کرد. قرار دادن انبارهای یونولیت در مجاورت ساختمانهای مسکونی یا تجاری بدون تجهیزات پیشگیرانه، ریسک گسترش سریع حریق را به شدت افزایش میدهد.