فاجعهای که فراموش نمیشود
کشتار دانشآموزان در دبستان شجره طیبه میناب، داغی است که در قلبهای خانوادهها و مردم منطقه سرد نمیشود. این حادثه تنها یک واقعه گذرا نبود، بلکه ضربهای سخت به وجدان جمعی است. اکنون هدف این است که گرمای مظلومیت این کودکان معصوم سراسر جهان را در نوردد تا وجدانهای بیدار جهانی از این جنایت نابخشودنی آگاه شوند و واکنشی در خور انسانیت نشان دهند.
نمادهای فقدان؛ روایت نیمکتهای خالی
برای رساندن این پیام، فیلم کوتاهی تولید شده است که تمرکز خود را بر نمادهای فقدان گذاشته است. نیمکتهای خالی کلاسهای درس در این فیلم، جای خالی کودکانی را روایت میکنند که هرگز به خانه بازنگشتند. هر تصویر و هر سکانس از این اثر، یادآور بیگناهی شهدای این حادثه است و تلاش میکند دنیا را با حقیقت تلخ این اتفاق روبرو کند.
در میان این نامها، نام حامد پریتقینژاد میدرخشد. او یکی از قربانیانی است که جای خالیاش اکنون بر روی نیمکتهای مدرسه به چشم میآید. این فیلم میخواهد هر بار بیگناهی حامد و همکلاسیهایش را به یاد جهانیان بیاورد تا حقیقت جنایت میناب فراموش نشود.
محورهای اصلی پیام بصری
- نمایش جای خالی دانشآموزان در محیط کلاس درس به عنوان نماد فقدان
- دعوت از جامعه جهانی برای واکنش به جنایت رخداده در دبستان شجره طیبه
- تکیه بر مظلومیت کودکان برای تحریک وجدانهای بیدار بشری
- تداوم یادمان شهدای این حادثه از طریق روایتهای تصویری