تفاوت میان عملکرد شناختی و بهره هوشی
بسیاری از مردم تصور میکنند هرگونه بهبود در حافظه یا تمرکز، به معنای افزایش هوش است. اما در دنیای علم، «بهبود عملکرد شناختی» با «افزایش IQ» تفاوت بنیادی دارد. بررسیهای علمی روی ترکیبات کندر، بهویژه اسیدهای بوسولیک، نشان میدهد که اگرچه این مواد روی برخی فرآیندهای ذهنی اثر میگذارند، اما شواهدی برای افزایش سطح هوش وجود ندارد.
یافتههای پژوهشی؛ از حافظه حرکتی تا آسیبهای مغزی
پژوهشگران برای بررسی ادعاهای مربوط به کندر، مطالعات محدودی را روی گروههای خاص انجام دادهاند. نتایج این بررسیها بیشتر بر حافظه متمرکز است تا هوش کلی:
- مطالعه سال ۲۰۱۹:در این پژوهش، ۲۰ مرد سالمند مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد مصرف کندر باعث بهبود یادگیری و حفظ حافظه حرکتی در برخی از این افراد شده است؛ هرچند محققان تغییری در سطح BDNF (عامل مرتبط با عملکرد عصبی) مشاهده نکردند.
- مطالعه سال ۲۰۲۲:عصاره Boswellia serrata روی افرادی که سابقه آسیب مغزی داشتند، آزمایش شد. این تحقیق بهبود برخی شاخصهای شناختی را گزارش کرد، اما نویسندگان مقاله تأکید کردند که برای تأیید قطعی این نتایج، نیاز به مطالعات گستردهتری است.
حکم نهایی راستیآزمایی
تبدیل یافتههای محدود درباره حافظه به ادعای کلی «افزایش هوش»، یک جهش اشتباه در تحلیل دادههاست. کندر ممکن است روی جنبههایی از حافظه یا عملکردهای خاص ذهنی اثر بگذارد، اما هیچ سند علمی اثباتشدهای وجود ندارد که مصرف آن باعث بالا رفتن ضریب هوشی (IQ) شود. بنابراین، ادعای افزایش هوش با خوردن کندر، بیش از آنکه یک واقعیت علمی باشد، یک باور عامیانه است.