تغییر نگاه به فلرهای نفتی: از ایمنی تا امنیت انرژی
سالها پیش، سوزاندن گازهای همراه نفت و گازهای مازاد در فلرها، تنها راه جلوگیری از تجمع گاز و پیشگیری از حوادث در تأسیسات نفتی بود. اما امروز نگاه صنعت نفت به این شعلهها تغییر کرده است. خاموشی مشعلها دیگر صرفاً یک پروژه برای کاهش آلودگی نیست، بلکه موضوعی حیاتی در پیوند با امنیت انرژی، افزایش بهرهوری و حفظ منابع هیدروکربوری کشور است.
دولت چهاردهم با تأکید رئیسجمهور، جمعآوری گازهای مشعل و کاهش فلرینگ را در اولویتهای مقابله با آلودگی هوا قرار داده است. این رویکرد همزمان پاسخی است به ناترازی انرژی؛ چرا که هر مترمکعب گازی که در مشعلها میسوزد، در واقع فرصتسوزی در تولید برق، تأمین خوراک صنایع و تزریق گاز به شبکه سراسری است.
ورود بخش خصوصی و نتایج ملموس در خوزستان
تغییر سیاستگذاری در دو سال اخیر، مسیر اجرای پروژهها را دگرگون کرد. وزارت نفت بهجای اتکای مطلق به بودجههای دولتی و پروژههای هزینهبر سنتی، مسیر را برای ورود بخش خصوصی و غیردولتی هموار کرد. این تغییر استراتژی، نتایج عملی و سریع به همراه داشت:
- امضای 23 قرارداد برای جمعآوری گازهای همراه و مشعل.
- ایجاد زمینه برای خاموشی 57 مشعل در استان خوزستان.
- تولید محصولات با ارزش افزوده از گازهای بازیافتی.
سودآوری دلاری از دل شعلهها
برآوردها نشان میدهد که اجرای این قراردادها و جلوگیری از اتلاف گاز، میتواند سالانه بیش از 800 میلیون دلار درآمد برای کشور ایجاد کند. بازگرداندن این منابع به چرخه اقتصادی، نه تنها فشار بر محیطزیست را کاهش میدهد، بلکه ثروتی را که پیش از این در هوا میسوخت، به داراییهای ملموس تبدیل میکند. در واقع، خاموشی مشعلها آغاز بازگشت یک منبع ازدسترفته به اقتصاد ملی است.