نقد فرهنگ مصاحبههای دیکته شده در فوتبال
ادنان فردوسیپور در ویدئویی تازه، به یکی از معضلات رسانهای فوتبال ایران یعنی «مصاحبههای فرمایشی» پرداخت. او معتقد است وقتی بازیکنان مجبور میشوند متونی را بخوانند که با باورها یا واقعیتهای فنی آنها همخوانی ندارد، در واقع شخصیت حرفهای آنها نادیده گرفته میشود. این رویکرد نه تنها به اعتبار بازیکن آسیب میزند، بلکه مخاطب و هواداری که با دقت فوتبال را دنبال میکند را نیز به سخره میگیرد.
تضاد تجربه اروپایی و دستورات اداری
فردوسیپور در تحلیل خود به سراغ سردار آزمون رفت. او اشاره کرد که بازیکنی با رزومه آزمون، که در لولهای بالای فوتبال اروپا حضور داشته و شاگرد مربیانی نظیر ژوزه مورینیو بوده است، استانداردهای خاصی از تفکر تاکتیکی و مدیریتی را آموخته است. از دیدگاه فردوسیپور، کسی که زیر نظر مورینیو آموزش دیده، میداند فوتبال حرفهای چگونه است و در نتیجه، وادار کردن چنین بازیکنی به بیان جملات فرمایشی، تضاد عجیبی ایجاد میکند.
او تأکید کرد که بازیکنانی با این سطح از تجربه، تفاوت میان یک تحلیل واقعی و یک متن نمایشی را بهخوبی درک میکنند. بنابراین، وقتی این بازیکنان مجبور به گفتن حرفهایی میشوند که با منطق فوتبالی آنها سازگار نیست، عملاً یک نمایش مضحک شکل میگیرد که هیچکس را متقاعد نمیکند.
پیامدهای منفی فرمایش در گفتگوهای ورزشی
این رویه در مصاحبههای ورزشی باعث میشود که ارتباط میان بازیکن و هوادار قطع شود. وقتی جملات از پیش طراحی شدهاند، صداقت از محیط گفتگو حذف میشود و در نهایت:
- اعتبار بازیکن در برابر جامعه جهانی فوتبال کاهش مییابد.
- شفافیت در مورد مشکلات فنی و مدیریتی تیمها از بین میرود.
- رسانهها به جای بازتاب حقیقت، تبدیل به ابزاری برای پخش پیامهای سازمانیافته میشوند.
فردوسیپور با این تحلیل، در واقع زنگ خطری را برای تغییر فضای رسانهای فوتبال ایران به صدا درآورد تا اجازه داده شود بازیکنان بر اساس تخصص و تجربه خود سخن بگویند، نه بر اساس دستورات پشت پرده.