به گزارش ایسنا، روزنامه اطلاعات نوشت:
مدیریت شهری تهران در دو سه دهه اخیر به‌سان
مدیریت کلان کشور، در مواردی با کتمان و چشم‌پوشی و در مواردی دیگر با بلندپروازی و ایده‌پردازی، درک درست و کافی از مسائل پایتخت نداشته است. فقط به مورد آلودگی هوا نگاه کنید: بنابر اعلام
وزارت بهداشت و مطابق تازه‌ترین اظهارنظر رسمی که مربوط به سال 1403 می‌شود، حدود 58هزار و 975مورد مرگ در کشور منتسب به مواجهه با ذرات معلق کمتر از 2/5میکرون بوده که معادل 161مرگ در روز و حدود هفت‌مرگ در هر ساعت است! نکته اینجاست که یک دهه پیش قانون هوای پاک، پیرامون ابربحران آلودگی هوا مصوب و ابلاغ می‌شود ولی بنابر تحقیقی که مرکز پژوهش‌های مجلس به‌عنوان یک نهاد رسمی ارائه کرده، تاکنون فقط حدود 30درصد از این قانون اجرا شده است. این مرکز، دلایل اجرانشدن کامل قانون هوای پاک را کمبود منابع مالی، در اولویت‌نبودن مسأله آلودگی هوا، نبود نظارت کافی، ناهماهنگی بین دستگاه‌های مجری و عملکرد جزیره‌ای، تفسیر شخصی از متون قانون و درنهایت ایرادات متن قانون اعلام کرده است. موارد مثل کندی اسقاط خودروهای فرسوده شخصی و فرسودگی
حمل و نقل عمومی در کلان شهرها، معاینه‌فنی ناکارآمد خودروها، سوخت نیروگاه‌ها، توزیع نشدن سوخت استاندارد برای خودروها، زباله‌سوزی و تعیین‌تکلیف نکردن برای فعالیت‌های صنعتی و معدنی در حاشیه شهرها، در کنار دیگر مسائل همگی از دلایل آلایندگی هوا هستند. 21 دستگاه و سازمان، باید بنابر وظیفه در راستای حل معضل آلودگی هوا به تعهدات خود عمل کنند و قطعا میدانیم که ابربحرانی با این ابعاد، با برنامه‌ریزی و تعیین اهداف بلندمدت، میان‌مدت و کوتاه‌مدت قابل حل شدن است. بدون تردید توسعه
حمل و نقل برقی و پاک از جمله راهکارهای مؤثر در حل مسأله آلودگی هواست، البته که شهرداری هم در دوره ششم مدیریت شهری، قدم‌هایی در این راستا برداشته، همچنان‌که پس از ورود تعدادی اتوبوس برقی، تاکسی برقی هم وارد تهران شد اما در همین یک سال اخیر که از ورود این تاکسی‌ها به شهر میگذرد، ضمن این‌که تعداد و اثرگذاریشان
