کشف جسد در نیم‌طبقه دوم
سرهنگ مرتضی نثاری، معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران، از جزئیات این پرونده پردامنه پرده برداشت. ساعت ۱۵ روز ۲۷ خرداد ۱۴۰۵، تیم بررسی صحنه جرم اداره دهم پلیس آگاهی در پی اعلام بازپرس ویژه قتل، خود را به خانه‌ای در محدوده نبرد رساندند.
کارشناسان تشخیص هویت و بازپرس پرونده در نیم‌طبقه دوم این منزل مسکونی با جسد زنی ۵۱ ساله مواجه شدند. مقتول در حالی که لباس منزل به تن داشت، به صورت طاق‌باز روی زمین قرار گرفته بود. بررسی‌های اولیه نشان داد که طلاجات مقتول به سرقت رفته و آثار شیار گردنی روی جسد، احتمال خفگی را تقویت می‌کرد.
ردپای متهم در صحنه جرم
پلیس در بررسی دقیق محیط، به سرنخ‌های عجیبی رسید. یک رشته پارچه بافته‌شده مشکی‌رنگ از نوع چفیه عربی روی جام آینه بالای سر جسد رها شده بود. همچنین در طبقه اول ساختمان، درب اتاق دختر ۲۸ ساله خانواده تخریب شده و کشوی کمد او باز بود؛ وضعیتی که در نگاه اول شبیه به تفتیش سارقان به نظر می‌رسید.
همسر مقتول که مردی ۵۲ ساله است، روایت کرد ساعت ۱۳:۳۰ از محل کار به خانه بازگشته است. او ابتدا با مشاهده به‌هم‌ریختگی اتاق دخترش شوکه شد و سپس در نیم‌طبقه دوم با جسد همسرش روبرو شد.
تناقضات و اعترافات نهایی
تحقیقات پلیس نشان داد نیم‌طبقه دوم منزل تنها در اختیار پسر ۲۷ ساله خانواده بوده و هیچ‌کس دیگری به این بخش تردد نداشته است. علاوه بر این، همسر مقتول تایید کرد که پارچه مشکی‌رنگ پیدا شده در صحنه، متعلق به پسرشان است.
پسر خانواده در ابتدا سعی کرد با ارائه یک آلبی ساختگی، خود را از اتهامات تبرئه کند. او مدعی شد:
- ساعت ۱۱ صبح روز حادثه برای رفتن به محل کارش در منطقه چیتگر از منزل خارج شده است.
- پس از تماس تلفنی پدرش از مرگ مادر مطلع شده است.
- انگیزه اصلی قتل، سرقت طلاجات توسط سارقان ناشناس بوده است.
با این حال، بازجویی‌های تخصصی پلیس و مواجهه با شواهد موجود، فضای ادعاهای او را تنگ کرد و در نهایت متهم به ارتکاب این جنایت اعتراف کرد.