دونالد ترامپ با تغییر ادبیات رسمی در کاخ سفید، مرزهای پذیرفتنی بودن زبان در سیاست را جابهجا کرده است. منتقدان او معتقدند این رویکرد، شأن ریاستجمهوری آمریکا را بهشدت خدشهدار کرده و الفاظی را عادیسازی کرده است که پیش از این هرگز از زبان رؤسای جمهور در انظار عمومی شنیده نمیشد.
سقوط استانداردهای اخلاقی در سیاست
جانسن در گفتگو با گاردین تأکید کرد که سیاست آمریکا با بحرانی در حوزه ادبیات روبروست. او با مقایسه رفتار ترامپ با سایر مشاغل تخصصی، این پرسش را مطرح کرد که آیا پزشکان، پرستاران یا مدیران شرکتها در محیط کار خود چنین صحبت میکنند؟ از نظر او، استفاده از الفاظ زننده توسط ترامپ، نشانی از افول احترام و منزلت در حساسترین پست سیاسی جهان است و ۴۵ رئیسجمهور پیشین هرگز به چنین ادبیاتی روی نیاوردند.
از «کشورهای نکبتبار» تا توهینهای مستقیم
ترامپ در دهه گذشته بهطور سیستماتیک استانداردهای عمومی گفتگو را بازتعریف کرد. او در دوره نخست ریاستجمهوریاش به دلیل توصیف برخی کشورها به عنوان «کشورهای نکبتبار» مورد انتقاد قرار گرفت، اما در دوره دوم، جسارت او در بهکارگیری الفاظ رکیک بیشتر شد.
- ژوئن ۲۰۲۵:ترامپ در محوطه کاخ سفید، تبادل آتش میان ایران و اسرائیل را با ادبیاتی رکیک محکوم کرد و گفت: «آنها اصلاً نمیدانند دارند چه غلطی میکنند.»
- فوریه و آوریل:در واکنش به بسته شدن تنگه هرمز، ترامپ لحن خود را در فضای مجازی تندتر کرد تا فشار لفظی بر تهران را افزایش دهد.
حمله در تروث سوشال و تهدید تهران
پلتفرم تروث سوشال به ابزاری برای تخلیه خشم لفظی ترامپ تبدیل شده است. او در ماه آوریل، در پی تصمیمات نظامی و بسته شدن تنگه هرمز، با استفاده از کلماتی چون «حرامزادههای دیوانه» و «تنگه لعنتی»، تهران را تهدید کرد و نوشت: «آن تنگه لعنتی را باز کنید. وگرنه در جهنم زندگی خواهید کرد.»
تحلیل جایگاه ناسزاگویی
مایکل آدامز، استاد زبان انگلیسی دانشگاه ایندیانا و نویسنده کتاب «در ستایش دشنام»، معتقد است رعایت آداب و نزاکت هرگز نقطه قوت ترامپ نبوده است. او که پژوهشهایی درباره جایگاه ناسزاگویی در جامعه انجام داده، رفتار ترامپ را در همین چارچوب تحلیل میکند.