مدیریت تدارکاتی یا مدیریت ورزشی؟
رویکرد فعلی مهدی تاج به مدیریت فدراسیون فوتبال، پرسش‌های جدی درباره ماهیت این نهاد برانگیخته است. اگر وظیفه فدراسیون تنها برگزاری اردوها و فراهم کردن تدارکات مورد نیاز تیمهای ملی باشد، تفاوت چندانی میان این سازمان و یک شرکت مجری مراسمات وجود ندارد. مدیریت ورزشی فراتر از تامین احتمالات لجستیکی است و نیازمند نگاهی استراتژیک به ساختار تیم‌هاست.
بحران استقلال در کمیته فنی
کمیته فنی فدراسیون فوتبال که مسئولیت حساس انتخاب سرمربیان را بر عهده دارد، در عمل استقلال لازم را ندارد. به جای تکیه بر معیارهای تخصصی و کارشناسی، تصمیمات این کمیته تحت تاثیر ملاحضات جانبی قرار گرفته است. این وضعیت باعث شده تا توصیه‌ها جایگزین تخصص شوند و در نهایت، افرادی در راس هدایت تیمها قرار بگیرند که دلیل منطقی برای ناکامی‌های خود ندارند و تنها به اظهار تاسف بسنده می‌کنند.
سرنوشت تیمهای پایه در مخاطره
بیم آن می‌رود که سرنوشت تیم ملی نوجوانان مشابه تیم امید شود. انتخاب سرمربی برای این رده سنی توسط فردی صورت گرفته که حتی برای بسیاری از اهالی فوتبال ناشناخته است. وظیفه اصلی فدراسیون در رده‌های پایه، انتخاب سرمربی با دقت و وسواس حداکثری است، زیرا هرگونه اشتباه در این مقطع، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به نسل آینده فوتبال ایران می‌زند.
الگوی ایده‌آل برای مربیان رده پایه
داشتن مدرک مربیگری به تنهایی ملاک مناسبی برای پذیرش مسئولیت هدایت تیمهای پایه نیست. تجربه کافی و تسلط بر دانش مدرن فوتبال باید در کنار مهارت‌های ارتباطی قرار گیرد. مربیان رده پایه باید در دو حوزه کلیدی تخصص داشته باشند:
- علوم روانشناسی:توانایی برقراری ارتباط ذهنی با بازیکنان نوجوان برای تقویت اعتمادبه‌نفس و رشد شخصیتی.
- آموزش مدرن:انتقال اصول به‌روز فوتبال به گونه‌ای که این مفاهیم در ذهن بازیکنان ملکه شود.
در نهایت، تکیه بر مربیانی که علاوه بر علم فوتبال، با روانشناسی ورزشی آشنا باشند، تنها راه نجات تیمهای پایه از چرخه ناکامی‌های متوالی است.