سقوط از قله انقلاب به ورطه خیانت
رودریگز مسیر سیاسی خود را با تروما و مبارزه آغاز کرد. پدر او هفت سال پیش از آنکه او وارد عرصه‌های مدیریتی شود، زیر شکنجه‌های دیکتاتورهای همسو با آمریکا کشته شد. همین پیشینه، او را به یکی از چهره‌های برجسته جنبش دانشجویی تبدیل کرد. پس از روی کار آمدن هوگو چاوز، رودریگز به دلیل سوابق مبارزاتی‌اش، ریاست دفتر رئیسجمهور را بر عهده گرفت.
در دوران نیکولاس مادورو، نردبان قدرت را پله‌به‌پله طی کرد؛ ابتدا وزارت فرهنگ و سپس وزارت خارجه را در دست گرفت. نزدیکی او به مادورو چنان بود که در هشت سال گذشته، پست معاونت ریاست‌جمهوری ونزوئلا را در اختیار دارد.
نفت ونزوئلا؛ غنیمتی برای واشینگتن
در حالی که رودریگز در رأس قدرت است، دونالد ترامپ در سخنرانی خود در سازمان ملل، نگاه آمریکا به منابع نفتی این کشور را صراحتاً اعلام کرد. ترامپ نفت ونزوئلا را «غنایم جنگی» نامید و مدعی شد این ثروت متعلق به پیروز میدان است.
اختلاف اعداد و ارقام در مورد درآمدهای نفتی، ابعاد این بحران مالی را نشان می‌دهد:
- دولت آمریکا مدعی است از نفت ونزوئلا ۱۳ میلیارد دلار سود کسب کرده و ۳ میلیارد دلار را به دولت ونزوئلا بازگردانده است.
- دولت ونزوئلا در مقابل، اعلام کرده است که مبلغ دریافتی‌اش تنها ۳۰۰ میلیون دلار بیشتر از رقم ادعایی آمریکا بوده است.
فاجعه زلزله و تضاد ثروت و فقر
در حالی که میلیاردها دلار درآمد نفتی در خزانه دولت آمریکا است، مردم ونزوئلا با پیامدهای ویرانگر زلزله‌ای که سه ماه پیش رخ داد، دست و پنجه نرم می‌کنند. گزارش‌های شبکه الجزیره وضعیت تکان‌دهنده‌ای را روایت می‌کند؛ مردمی که مجبور شدند برای آواربرداری، ماشین‌آلات را با هزینه شخصی اجاره کنند و هیچ کمک دولتی دریافت نکردند.
آمار رسمی تلفات این حادثه، عمق فاجعه را نشان می‌دهد: ۶۵۰۰ نفر جان باختند و ۵۰ هزار نفر همچنان مفقودالاثر هستند. این تضاد میان ثروت‌های نفتی ربوده شده و بی‌بهباسی مردم در برابر بلایای طبیعی، نام دلسی رودریگز را در تاریخ ونزوئلا به عنوان کسی ثبت می‌کند که به کشور و مردم خود خیانت کرد.