میرحسین موسوی در اظهاراتی تازه، به دیدگاههای داریوش مهرجویی، کارگردان پیشکسوت سینمای ایران، پس از بازگشت او به کشور اشاره کرد. موسوی تأکید کرد که مهرجویی در تحلیل خود، مرزی مشخص میان ساختار کلی حکومت و افرادی که در لایههای تندرو فعالیت میکنند، قائل بود.
تمایز میان حکومت و «جقلهها»
به گفته موسوی، مهرجویی پس از بازگشت به ایران به این نتیجه رسیده بود که گفتگو با حکومت امکانپذیر است، اما با تندروها هرگز نمیشود به تفاهم رسید. او برای توصیف این گروه از افراد، از واژه «جقلهها» استفاده میکرد تا نشان دهد که با چه ذهنیاتی طرف است.
این تحلیل مهرجویی نشان میدهد که او حتی در شرایط بازگشت، تلاش میکرد تا بین مجموعهای که قدرت را در دست دارد و جریانهای افراطی که در سایه یا در کنار آن فعال هستند، تفکیک قائل شود. از نظر او، تندروها مانع اصلی گفتگوهای سازنده بودند و هرگونه تعامل با آنها بیفایده به نظر میرسید.
تلاشهای محمد خاتمی برای بازگشت مهرجویی
در بخش دیگری از این اظهارات، موسوی به نقش کلیدی محمد خاتمی در تسهیل بازگشت این هنرمند پرداخت. او مدعی شد که خاتمی شخصاً پیگیر این موضوع بود و تمام موانع موجود برای بازگشت مهرجویی به ایران را برطرف کرد.
موسوی معتقد است که بدون مداخلات و تلاشهای خاتمی، مسیر بازگشت مهرجویی با دشواریهای بسیار بیشتری همراه میبود. این موضوع نشاندهنده تلاشهای پشتپرده برای بازگرداندن چهرههای فرهنگی و هنری به فضای داخلی کشور در آن مقطع زمانی است.
نکات کلیدی اظهارات موسوی:
- اعتقاد مهرجویی به امکان گفتگو با بدنه حکومت.
- استفاده از واژه «جقله» برای توصیف تندروها و عدم امکان گفتگو با آنها.
- نقش مؤثر محمد خاتمی در رفع موانع قانونی و سیاسی بازگشت مهرجویی.