
تجربیات جسورانه اما شکستخورده
برخی از بدترین محصولات سامسونگ نتیجه تلاش برای نوآوریهای عجولانه بود. برای مثال،Samsung UpStageتلاشی ناموفق برای ترکیب دنیای دکمهای و لمسی بود. این گوشی طراحی دوطرفه داشت؛ یک طرف مجهز به تاچپد موسیقی و طرف دیگر دارای صفحهکلید T9 بود. اما اجرای این ایده ضعیف بود؛ جابهجایی بین دو طرف دشوار بود و باتری دستگاه تنها ۲.۵ ساعت مکالمه دوام میآورد. دوربین ۱.۳ مگاپیکسلی بدون فلاش و حافظه محدود ۶۴ مگابایتی، این گوشی را به یک تجربه ناخوشایند تبدیل کرد.
در سالهای بعد،Samsung Behold IIبا قیمت ۲۳۰ دلار وارد بازار شد. این مدل رابط کاربری TouchWiz سنگینی داشت و آیکونهای آن هیچ هماهنگی با هم نداشتند. مکعب سهبعدی این گوشی کند بود و کاربرد خاصی نداشت. سامسونگ وعده بهروزرسانی به اندروید ۲.۰ را داده بود، اما این اتفاق هرگز نیفتاد.
مدلi900 Omniaنیز نمونهای از تضاد سختافزاری و نرمافزاری بود. استفاده از سیستمعامل Windows Mobile 6.1 با منوهای پیچیده، تجربه کاربری را سخت میکرد. بدتر از آن، صفحه نمایش مقاومتی دستگاه بود که کاربر را مجبور به فشار دادن محکم یا استفاده از قلم میکرد. نبود جک هدفون و ضرورت خارج کردن باتری برای تعویض کارت حافظه microSD، این گوشی را در برابر رقیبی مثل iPhone 3G کاملاً بازنده کرد.
بحرانهای فنی و ضربه به اعتبار
هیچ محصولی به اندازهGalaxy Note 7نام سامسونگ را در معرض خطر قرار نداد. نقص در تولید باتری باعث شد دستگاهها آتش بگیرند یا منفجر شوند. این بحران منجر به فراخوان ۲.۵ میلیون دستگاه و توقف کامل تولید شد. حتی سازمان هواپیمایی فدرال آمریکا (FAA) پرواز با این گوشی را ممنوع کرد.
سامسونگ در نسل اولGalaxy Foldنیز با چالشی مشابه روبرو شد. نمایشگر تاشو به دلیل نفوذ گردوغبار زیر چینخوردگی، در روزهای اول استفاده میشکست. کاربرانی که ۲۰۰۰ دلار برای این گوشی پرداخت کرده بودند، با نرخ نوسان نامتوازن، چینخوردگی محسوس و یک بریدگی (ناچ) بزرگ در نمایشگر مواجه شدند.
ضعف در سختافزار و نوآوریهای ناقص
برخی مدلها نه به دلیل انفجار، بلکه به دلیل کیفیت پایین شکست خوردند.Galaxy J2 (2016)با حذف سنسور نور محیط، NFC و میکروفون حذف نویز، در برابر رقبایی مثل Moto G4 Play کاملاً کمیاور بود. پردازنده ۱.۵ گیگاهرتزی و رم ۱.۵ گیگابایتی آن در اجرای بازیها و رابط کاربری دچار لگهای شدید میشد.
در نهایت،Galaxy A80با دوربین پاپآپ چرخان سعی داشت جلب توجه کند، اما مکانیزم پیچیده دوربین مستعد خرابی بود. این گوشی در نور کم عملکرد ضعیفی داشت، حالت شب برای سلفی نداشت و سنسور اثر انگشت آن غیرقابلاعتماد بود.