پیشگامی در دنیای پویانمایی بلند
سینمای انیمیشن ایران در سال‌های اخیر شاهد جهش تکنیکی و جذب مخاطب بوده است، اما ریشه‌های این موفقیت را باید در آثاری جست‌وجو کرد که سال‌ها پیش استانداردهای جدیدی را تعریف کردند. «تهران ۱۵۰۰» یکی از این آثار پیشرو است؛ فیلمی که بیش از یک دهه پیش با حضور چهره‌های شناخته‌شده سینما اکران شد و مسیر تازه‌ای را پیش روی انیماتورهای نسل جدید گشود.
بهرام عظیمی که پیش از این با آثار کوتاه تلویزیونی شناخته شده بود، با ساخت این اثر بلند، مرزهای پویانمایی را در ایران جابه‌جا کرد. او اکنون در آستانه سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، به بازخوانی تجربیاتش از دوران کودکی تا رسیدن به جایگاه فعلی می‌پردازد.
از لنگرود تا پرده‌های سینمای تهران
خاطرات کودکی عظیمی با فضای شمال ایران و شهر لنگرود در استان گیلان گره خورده است. او دوران رشد خود را در اطراف شهر کومله گذراند و سینما برایش به معنای سفرهای دور و دراز از گیلان به تهران بود. علاقه شدید پدرش به سینما، او را نیز به این دنیای تصویر جذب کرد.
در میان فیلم‌های متعددی که در آن دوران دید، برخی آثار تأثیر عمیق‌تری بر او گذاشتند:
- فیلم «عمو سیبیلو» که یک اثر خاص برای کودکان و نوجوانان بود و از طریق مدرسه تماشا کرد.
- مجموعه فیلم‌های بروس‌لی، از جمله «اژدها وارد می‌شود»، «راه اژدها» و «رئیس بزرگ» که تماشای آن‌ها روی پرده بزرگ سینما را یکی از افتخارات زندگی‌اش می‌داند.
اتفاقی که زندگی‌اش را تغییر داد
ورود به دنیای انیمیشن برای بهرام عظیمی نه از طریق یک برنامه‌ریزی دقیق، بلکه بر اثر یک اتفاق رخ داد. سال ۱۳۷۱ میلادی، آگهی کوچکی در روزنامه کیهان منتشر شد که نگاه او را به آینده تغییر داد و نقطه شروع سفر او به سمت هنر پویانمایی شد.