رنه مگریت، هنرمند افسانه‌ای بلژیکی، با رویکردی متفاوت از کوبیسم، همواره سعی داشت مخاطب را در وضعیتی از سرگشتگی و پرسش قرار دهد. نمایشگاه جدید گالری گاگوسیان فرصتی است تا آثار کمتردیده او در کنار کارهای مدرن قرار گیرند و ثابت شود که پس از گذشت دهه‌ها، منطق بصری او همچنان ذهن بیننده را به چالش می‌کشد.
معمای بصری در برابر منطق کوبیسم
مگریت را می‌توان استاد بی‌رقیب گیج کردن مخاطب دانست. او برخلاف جریان کوبیسم که گویی مراسم تشییع جنازه‌ای منطقی برای واقعیت بود، مستقیماً با معماهای خودساخته به سراغ بیننده می‌رود. در این نمایشگاه، اثر خیره‌کننده‌ای به نام «نفرین» به نمایش درآمده است؛ نقاشی‌ای از ابرهای پفی سفید که به باور منتقدان، لطافت بصری‌اش در تضاد با عناوین تامل‌برانگیز، مخاطب را میخکوب می‌کند.
نقد رادیکال روانکاوی فروید
این هنرمند جسور در دوران اوج سوررئالیسم، رویکردی رادیکال در مواجهه با نظریات زیگموند فروید داشت. مگریت در آثار طعنه‌آمیزی همچون «چراغ فیلسوف» (محصول سال ۱۹۳۶)، نمادهای روانکاوانه را به استهزا گرفت. هدف او از این کار ثابت کردن این نکته بود که هنر و روان انسان، برخلاف تصور روانکاوها، هرگز ساده یا قابل پیش‌بینی نیست.
دوره «گاو»؛ وقتی هنر به ابزاری برای آزار تبدیل شد
بخش جنجالی و پرسرصدا این رویداد، رونمایی از آثار دوره موسوم به «گاو» (Vache) است. مگریت در این دوره، فرم‌های کارتونی، کثیف و حتی تهوع‌آوری را خلق کرد؛ تصاویری از سه پای رژه‌رونده با سبیل و پیپ که هدفشان صرفاً آزار دادن خانواده، دوستان و طرفدارانش بود. تضاد میان توانایی او در خلق آثار دقیق و بی‌نقص و تمایلش به ظاهر شدن در نقش یک «احمق دست‌وپاچلفتی»، مگریت را به یکی از آزادمنش‌ترین چهره‌های تاریخ هنر تبدیل کرده است.
جزئیات برگزاری این نمایشگاه به شرح زیر است: